Uzasadnienie
Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] postanowieniem z dnia 7 października 2005 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 126 i art. 123 § 1 oraz art. 125 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 Nr 98, póz. 1071 z późn. zm./ po rozpatrzeniu odwołania Z. B. od postanowienia Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] orzekającego o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
Wydanie powyższego postanowienia poprzedzone zostało następującymi ustaleniami:
Z. B. w dniu [...] 2005 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w [...] złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich. Pismem z dnia [...] 2005 r. nr [...] organ l instancji wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni / w aktach brak dowodu doręczenia wezwania/. W celu złożenia wyjaśnień zobowiązano Z. B. do zgłoszenia osobistego w biurze Powiatowym ARiMR w [...] lub przesłania korekty wniosku.
W dnie [...] 2005 r. Z. B. wniósł do organu l instancji wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wyjaśnień usprawiedliwiając swą nieobecność pracami polowymi, oraz złożył wniosek o korektę wniosku.
Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] orzekł o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków we wniosku z powodu niespełnienia przesłanek określonych w art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Oz. u. z 2000r. nr 98, póz. 1071).
W motywach uzasadnienia podano jako przyczynę odmowy przywrócenia terminu brak uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy wnioskodawcy.
Od postanowienia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] nr [...] Z. B. złożył zażalenie, w którym usprawiedliwiał nie usunięcie w terminie braków wniosku przedłużającymi się pracami polowymi.
Podniósł, że błąd w wypełnianiu oświadczenia był nieistotny i nie powinien mieć wpływu na rozstrzygniecie organu w sprawie wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich.
Postanowieniem z dnia 7 października 2005 r. nr [...] Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] podtrzymał zaskarżone postanowienie nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że rozstrzygniecie swe organ oparł na przepisie art. 58 k.p.a
Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że "w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne".
Skoro przyczyną uchybienia terminu były prace polowe organ uznał, iż nie może uznać tego faktu jako okoliczność niemożliwą do przezwyciężenia gdyż strona miała wiele możliwości dostarczenia do biura stosownych wyjaśnień. Ponadto stwierdzono, że wnioskodawca nie stawił się do organu w przewidzianym, siedmiodniowym terminie.
Skargę na postanowienie Dyrektora ARiMR w [...] wniósł Z. B. wnosząc o jego uchylenie i uznanie stawiennictwa w ósmym dniu terminu za terminowe i zgodne z przepisami.
W uzasadnieniu skargi zakwestionował możliwość pisemnego wyjaśnienia nieścisłości zawartych we wniosku podnosząc, iż osobiste stawiennictwo w Biurze Powiatowym ARiMR w [...] nie było możliwe z powodu prac polowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] wniósł o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR odwołał się do argumentów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z arŁ1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna.
Problematyka wymogów formalnych podania oraz usunięcia braków formalnych i przywrócenia terminu do ich wniesienia uregulowana została w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 64 § 2 Kpa " Jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania"
Stosownie do treści powołanego przepisu pouczenie o skutkach nie usunięcia braków formalnych wniosku jest niezbędne do uznania wezwania wnioskodawcy za prawidłowe.
Jak ustalono w wezwaniu nr [...] z dnia [...] 2005 r. nie umieszczono żadnego pouczenia o skutkach nie zachowania terminu do usunięcia braków stwierdzonych we wniosku o przyznanie płatności.
Skoro zatem brak było stosownego pouczenia jakie skutki spowoduje niezachowanie terminu do dokonania określonej czynności w tym przypadku nie zachowanie terminu do dokonania wyjaśnień i usunięcia braków we wniosku, nie można tych skutków stosować. Nie można bowiem obciążać strony skutkami braku stosownego pouczenia. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył stosowne wyjaśnienia, ale z uchybieniem 7 dniowego terminu, jednak z uwagi na brak stosownego pouczenia nie można przyjąć, iż skutkiem tego uchybienia jest konieczność wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu. Brak pouczenia spowodował, że organ powinien rozpatrzyć merytorycznie sprawę, a nie rozważać czy zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu.
Jeżeli w takich okolicznościach strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu, to organ rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu powinien ograniczyć się do formalnego, proceduralnego jego rozstrzygnięcia, a nie merytorycznego.
W tej sytuacji bezprzedmiotowe jest rozpatrywanie czy zostały spełnione przesłanki z art. 58 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/ uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu l instancji, albowiem stwierdził naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.