Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał skarżącej M. P. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2011 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokacka wyznaczył dla skarżącej, pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A. B. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K, ul. [...].
W dniu 12 lipca 2012 r. pełnomocnik z urzędu złożył wniosek do tut sądu o przyznanie kosztów nieopłaconej w całości ani w części pomocy prawnej udzielonej skarżącej M. P. W odpowiedzi na wezwanie sądu z dnia 16 sierpnia 2012 r., pełnomocnik w piśmie z dnia 21 sierpnia wyjaśnił, iż adresatem pisma z dnia 4 kwietnia 2012 r. jest skarżąc M. P. Pełnomocnik oświadczył także, ze w piśmie tym wyjaśnił skarżącej, iż brak jest podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2012 r. " Referendarz zważył, co następuje: Zgodnie z treścią § 18 pkt l ust 2 lit."b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270) pełnomocnikowi z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej lub opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej określonej w pkt l, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W opinii orzekającego pismo datowane na dzień 4 kwietnia 2012 r. skierowane do skarżącej nie może stanowić podstawy do wypłaty wynagrodzenie za podjęte czynności, gdyż nie może być uznane za opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a tylko taka daje podstawę do zastosowania powołanego powyżej § 18 pkt l ust2 lit "b " rozporządzenia. Sporządzeniu opinii o braku podstaw powinna przyświecać idea wyczerpującego wyjaśnienia zainteresowanej stronie powodów, dla których pełnomocnik odstępuje od złożenia przysługującego stronie środka zaskarżania. Oznacza to, że argumentacja zawarta w tego rodzaju piśmie powinna być wnikliwa i szczegółowa, z przytoczeniem podstaw prawnych oraz napisana w taki sposób, aby dla strony była w pełni jasna, przejrzysta i wyczerpująca.
Tymczasem w piśmie, które stanowić miało ową opinię pełnomocnik w dwóch zdaniach zamyka swą argumentacje dotyczącą odmowy wniesienia skargi kasacyjnej. W pierwszym zdaniu twierdzi, że nie doszło do naruszenia prawa materialnego ani przepisów postępowania, których uchybienia mogło mieć istotny wpływa na wynik sprawy. Nie wymienia jednak ani jednego z tych przepisów, tak aby skarżąc mogła ewentualnie zapoznać się z ich treścią. W drugim zdaniu informuje, iż skarga został wniesiona po terminie i tu cytuje stosowany przepis prawa, ale w sposób jasny i klarowny nie wyjaśnia skarżącej jakie to zrodziło dla niej konsekwencje. Nie tłumaczy też dlaczego nie znalazł podstaw do wystąpienia a wnioskiem o przywrócenie tego terminu. To co oczywiste dla kwalifikowanego zastępcy prawnego niekonieczne oczywistym pozostaje dla strony, która nie posiada wykształcenia prawniczego.
Reasumując pismo z dnia 4 kwietnia 2012 r. w opinii orzekającego mające charakter krótkiej informacji dla strony, nie może stanowić podstawy do wypłaty wynagrodzenia za podjęte przez pełnomocnika z urzędu czynności.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust. l pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.