Uzasadnienie
M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 13 lipca 2015 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...] 2015 r. nr [...] o uznaniu za bezpodstawne złożonych przez M. S. zarzutów do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 5 marca 2015 r. wystawionego przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego.
Postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte na skutek wniosku Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (wierzyciela) skierowanego do Wojewody (organu egzekucyjnego) w związku z niepoddaniem przez M. S. i P. S. obowiązkowym szczepieniom ochronnym ich dziecka A. S. (przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B WZW B, gruźlicy BCG, błonicy, krztuścowi, tężcowi, polio, Haemophilus influenzae typ b, odrze, śwince i różyczce).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak kognicji w sprawie sądu administracyjnego, względnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione w tym czasie do orzekania w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, zwana dalej ustawa nowelizującą), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że art. 2 ustawy nowelizującej stanowi, że wskazane regulacje p.p.s.a., w tym art. 3 § 2 pkt 3, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, mają zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej, tj. po 15 sierpnia 2015 r. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po 15 sierpnia 2015 r. nastąpiło to bowiem wraz z wniesieniem skargi w dniu 24 sierpnia 2015 r. Z tego względu zastosowanie znajdzie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w jego nowym brzmieniu, zgodnie z którym skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Zaskarżone przez M. S. postanowienie z 13 lipca 2015 r. dotyczy stanowiska wierzyciela (Powiatowego Inspektora Sanitarnego) odnośnie zgłoszonych przez nią w dniu 15 kwietnia 2015 r. zarzutów. Z tego względu przedmiot zaskarżonego postanowienia nie podlega kognicji Sądu, w związku z czym skarga M. S. podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Na marginesie niniejszych rozważań zaznaczyć należy, że ograniczenie kognicji sądów administracyjnych, na mocy ustawy nowelizującej, w zakresie objętym art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. pozostaje bez istotnego wpływu na ochronę praw stron w postępowaniu egzekucyjnym, ponieważ w dalszym ciągu mają one możliwość zaskarżania na podstawie przepisu art. 34 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) rozstrzygnięć organów egzekucyjnych dotyczących zgłoszonych zarzutów.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę.