Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w postępowaniu kasacyjnym.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że nie ma osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek uwidocznił, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i bez majątku a utrzymuje się z dorywczych zajęć i pomocy rodziców.
Wezwany o złożenie dodatkowych wyjaśnień podał, że rodzice nie mieszkają pod tym samym adresem co skarżący na dowód czego przedkłada kopie ich dowodów osobistych. Swoje miesięczne dochody z prac dorywczych skarżący oszacował na kwotę około 300-400 zł. Do swoich pisemnych wyjaśnień skarżący przedłożył pisemne oświadczenie rodziców, którzy podali, że na przestrzeni ostatnich trzech miesięcy wspomogli syna kwotą ok. 500 zł.
Z urzędu stwierdza się, że w dniu 30 kwietnia 2012 r. radca prawny M. S. złożyła do akt udzielone jej przez R. R. pełnomocnictwo do zastępowania skarżącego przed sądami administracyjnymi w tym Naczelnym Sądem Administracyjnym, która zakończyła się wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowienia z dnia 30.01.2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 1311/11.
Jednocześnie rzeczona mecenas w piśmie datowanym na dzień 27.04.2012 r. które złożyła w tutejszym sądzie dnia 30.04.2012 podtrzymała wniosek skarżącego tylko w zakresie udzielenia skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, majątek, dochody. Na wezwanie o złożenie dodatkowych oświadczeń (art. 255 ppsa) udzielił zaś dodatkowych wyjaśnień. Z przedstawionych przez skarżącego oświadczeń wynika, że skarżący nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem wypada postrzegać osobę bez majątku i stałego dochodu, borykającą się z problemem bezrobociem, zmuszoną poszukiwać wsparcia finansowego u rodziców. Jednocześnie z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Mając to wszystko na uwadze można więc stwierdzić, że skarżącego aktualnie nie będzie stać na opłacenie kosztów sądowych. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie przekraczają obecne możliwości płatnicze strony. Skoro zaś skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania, to należało skarżącemu udzielić pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zgodnie z ostatecznie sprecyzowanym przez jego pełnomocnik wnioskiem zwolnić skarżącego od kosztów sądowych działając na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.