Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 4 września 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1311/12

Uzasadnienie

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2012 r. nr [...] orzekł o anulowaniu czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu pobytu stałego w dniu 5.11.1999 r. L. M. oraz małoletniego K. W. oraz w dniu 14.01.2011 r. małoletniego B. D. - w lokalu nr [...] przy ul. W w K - na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j.: Dz.U. z 2006 r., nr 139, poz. 993 z 2006 r. ze zm.), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2000 r., nr 98 poz. 1071 ze zm.; obecnie t.j.: z 2013 r., poz. 267 ze zm.).

L. M. wniosła odwołanie od powyższej decyzji.

Wojewoda decyzją z dnia 23 sierpnia 2012 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

L. M. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając błędną interpretację ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. W piśmie procesowym z dnia 24 września 2012 r. skarżąca uzupełniła zarzuty skargi.

Zarzuciła decyzji:

1. 1. naruszenie przepisów postępowania (mające istotny wpływ na wynik sprawy), tj.:
2. a) art. 6, art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a. przez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyświetlenia prawdy materialnej i dokonania poprawnego aktu stosowania prawa,
3. b) art. 138 § 2 K.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji w sytuacji, gdy decyzja ta została oparta na błędnie przeprowadzonym postępowaniu dowodowym,
4. 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że badanie aktualnej sytuacji zamieszkania w spornym lokalu jest właściwą przesłanką do stwierdzenia możliwości anulowania czynności materialno-technicznej, jaką jest zarejestrowanie pobytu stałego, które nastąpiło 5 listopada 1999 r.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości motywy zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 4 września 2013 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) dalej "P.p.s.a.").

W razie skutecznego cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis (art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

Wobec jednoznacznego oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.