Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 września 2011r. Wojewoda Małopolski wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Zembrzyce z dnia 13 czerwca 2011r. Nr VII-53/11 w sprawie opłat za świadczenia przekraczające wymiar zajęć w przedszkolach i oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych, dla których organem prowadzącym jest Gmina Zembrzyce, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w całości. Wątpliwości organu nadzorczego wzbudziły w szczególności zapisy w zakresie ustalenia opłat za świadczenia przedszkoli jako tzw. opłaty stałe oraz wątpliwości co do zgodności z prawem zapisów w zakresie odstąpienia od pobierania opłaty stałej w całości lub w części, a także wątpliwości co do zgodności z prawem zapisów uchwały stanowiących o odpisie opłaty w przypadku nieobecności dziecka trwającej dłużej niż 14 dni.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w Zembrzycach wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego, podnosząc, iż uznając zasadność skargi Wojewody Małopolskiego podjęła w dniu 20 października 2011 r. uchwałę Nr X-72/11 w sprawie ustalenia opłat za świadczenia przekraczające wymiar zajęć w przedszkolach, dla których organem prowadzącym jest Gmina Zembrzyce. Uchwałą tą zaskarżona uchwała utraciła moc w dniu 13.06.2011r. W piśmie z 08.02.2012 r. Rada Gminy dodała, że za miesiąc wrzesień 2011 r. pobrana została opłata na podstawie zaskarżonej uchwały, niemniej nie przewidziano jej zwrotu. Od 01.10.2011 r. obowiązuje uchwała z 20 października 2011 r.
Pismem z dnia 06.02.2012 r. Wojewoda Małopolski cofnął w/w skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Jak wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne może nastąpić wyłącznie w sytuacji, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Po analizie akt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Wobec faktu, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć. Jak wynika bowiem z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.