Uzasadnienie
postanowienia WSA w Krakowie z dnia 14 marca 2008r.
Skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. Z. zaskarżyła decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji stwierdzającą brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej głosu, wymienionej w poz. 15 wykazu chorób zawodowych określonych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych chorób tych sprawach (Dz.U. nr 132, poz. 1115, zwanego dalej Rozporządzeniem w sprawie chorób zawodowych). Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 §1 pkt 1 kpa w związku z art. 5 pkt 4a i art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz § 8 w/w Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie chorób zawodowych.
W innej toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie sprawie o sygn. III SA/Kr 125/06, której stan prawny odpowiada stanowi prawnemu niniejszej sprawy, z powodu powziętych wątpliwości prawnych Sąd skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne co do zgodności z Konstytucją art. 237 §1 pkt 2 i 3 Kodeksu Pracy oraz wykonawczego w stosunku do tej ustawy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie chorób zawodowych.
W związku z tym, że w chwili obecnej toczy się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie dotyczące zgodności z Konstytucją art. 237 §1 pkt 2 i 3 Kodeksu Pracy oraz wykonawczego w stosunku do tej ustawy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie chorób zawodowych, Sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku tego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, albowiem wymienione przepisy, tj. art. 237 §1 pkt 2 i 3 Kodeksu Pracy oraz przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie chorób zawodowych stanowiły podstawę prawną zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie. Z tego względu Sąd, działając na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), postanowił zawiesić postępowanie sądowe.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.