Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną, podał, że jest osobą samotną i nie posiada rodziny. Skarżący podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 32 m2, natomiast nie ma zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Oświadczył też, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 960 zł. Uzasadniając swój wniosek, powołał się na stan swojego zdrowia, sytuację majątkową i materialną oraz koszty leków i leczenia.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2010r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Krakowie.
Od tego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw, w wyniku czego postanowienie referendarza utraciło moc. Skarżący zarzucił, że referendarz nie wziął pod uwagę jego bardzo trudnej sytuacji majątkowej oraz stanu zdrowia. Skarżący wniósł o "przyznanie adwokata z urzędu w pełnym zakresie i spowodowanie, aby sprawa znalazła się pod właściwą fachową kontrolą".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Art. 245 § 2 ppsa stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z art. 245 § 3 ppsa prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W związku z treścią sprzeciwu należy wyjaśnić, że przedmiotowa skarga została wniesiona w sprawie dotyczącej choroby zawodowej, a w tego rodzaju sprawach, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. c ppsa, strona skarżąca działanie organu administracji publicznej z mocy prawa i bez potrzeby składania wniosku jest zwolniona od uiszczenia kosztów sądowych. Dlatego w takich sprawach możliwe jest tylko przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
W ocenie Sądu sytuacja majątkowa skarżącego uzasadnia przekonanie, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika procesowego, ponieważ wysokość emerytury skarżącego nie pozwala na ponoszenie dodatkowych kosztów poza zaspokajaniem najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Skarżący nie jest też w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności w celu zgromadzenia środków na wynagrodzenie dla zawodowego pełnomocnika procesowego. Dlatego też Sąd uznał za uzasadnione ustanowienie dla skarżącego adwokata zgodnie z wnioskiem i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 260, 243 § 1, 244 § 1, 245 § 1, 246 § 1 pkt 2 ppsa.
Na marginesie Sąd wyjaśnia, że w niniejszej sprawie przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci ustanowienia dla skarżącego adwokata z urzędu nie oznacza, że adwokat ten będzie zajmował się sprawą tylko "częściowo". Orzeczenie o "częściowym przyznaniu prawa pomocy" wynika z tego, że skarżący jest ustawowo zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i dlatego ustanowienie adwokata jest przyznaniem prawa pomocy właśnie w zakresie częściowym, czyli nieobejmującym zwolnienia od kosztów sądowych.