Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną.
Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 91,80 m2, grunt rolny o powierzchni 0,0298 ha i inny grunt mieszkalny o powierzchni 531 m2. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3 tyś. euro.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżący oszacował łącznie na kwotę 2744 zł brutto. Wyjaśnił, że na kwotę tę składa się 1706,09 zł jego emerytury i 1037,91 zł emerytury żony.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że prosi o przyznanie radcy prawnego lub adwokata do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Podał, że miesięcznie na telefon przeznaczają 116 zł, na gaz 74 zł, na energie elektryczną 119 zł, na wywóz śmieci i wodę ok. 80 zł. Prócz tego w swoim budżecie rocznym uwzględniać muszą konieczność zakupu 5 ton opału za kwotę mniej więcej 3900 zł (z wyliczenia 5x780 zł). W konsekwencji miesięcznie muszą odkładać na ten cel ok. 320 zł. Na leki, w zależności od nasilenia schorzeń przeznaczają z żoną po ok. 100 zł miesięcznie. Do tego wszystkiego dochodzi oczywiście jeszcze konieczność zakupu odzieży.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. ustanowienie radcy adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. W oparciu o te wyjaśnienia sytuacja skarżącego przedstawia się w ten sposób, że miesięczny dochód jego dwuosobowego gospodarstwa domowego należy szacować na ok. 2230,97 zł netto. Po odjęciu miesięcznych obciążeń sięgających kwoty ok. 909 zł dwuosobowemu gospodarstwu domowemu skarżącego pozostaje do rozporządzenia kwota około 1321,97 zł. Środki na takim poziomie nie specjalnie pozwalają czynić oszczędności. Z zasad doświadczenia życiowego wynika bowiem, że przy obecnych cenach towarów oraz usług wystarczają one na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego rodziny. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazany majątek w tym dom gdzie zamieszkuje rodzina nie zmienia tego punktu widzenia. Chociaż bowiem wykazany majątek posiada pewną wartość sprzedażną względnie podkładową to jednak trudno byłoby wymagać od skarżącego jego sprzedaży bądź obciążenia celem zdobycia środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru albowiem rozporządzenia tego rodzaju godziłby w podstawy egzystencji rodziny.
Mając to na uwadze i przewidując minimalny koszt opłat za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można więc stwierdzić, że skarżącego nie będzie stać na wynajęcie kwalifikowanego pełnomocnika. Przekracza to bowiem obecne możliwości płatnicze strony. Skoro zaś skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny opłacić kosztów pełnomocnika z wyboru to należało udzielić mu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zgodnie z wnioskiem ustanowić dla niego adwokata opłacanego ze środków budżetowych Skarbu Państwa, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.