Uzasadnienie
Skargą z dnia 25 lipca 2024 r. R. S. prowadzący Firmę [...] (dalej: "skarżący") zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 19 marca 2024 r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł. Do skargi dołączył potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany uzupełnienie uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w terminie 7 dni od otrzymania odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik został również wezwany o usunięcie braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego oraz przedłożenie pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżącego odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu oraz usunięcia braków formalnych skargi w dniu 9 września 2024 r. Pismem z dnia 12 września 2024 r. usunął brak formalny skargi w postaci numeru PESEL skarżącego oraz przedłożył pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do dnia 23 października 2024 r. nie wypłynęło uzupełnienie wpisu od skargi w kwocie 300 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (a nie pozostawieniu bez rozpoznania).
Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2024 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 300 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania i w zakreślonym terminie nie uiścił wymaganej opłaty.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 220 §1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.