Uzasadnienie
Ustanowiony dla strony adwokat, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa P. P. reprezentował stronę w postepowaniu I instancji przed tut. wojewódzkim sądem administracyjnym za co otrzymał stosowne wynagrodzenie (k. 67). Następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną w treści której sformułował m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych tytułem sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie oświadczając jednocześnie, iż nie zostały one opłacone przez skarżącą ani w całości ani w części (k. 86v.)
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 2683/16 wydanym na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 102).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona 13.09.2016 r. więc zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.w sprawie ponoszenia przez skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 poz. 1801).
Zgodnie z §3 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku oświadczenie takie zostało złożone przez adwokata.
W myśl §21 ust. 1 pkt. 2 lit. b) w związku z §21 ust. 1 pkt. 1 lit. c). i §4 ust. 1 rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji przysługuje 50% z ½ części opłaty maksymalnej określonej w pkt. 1 §21 ust. 1 cyt. rozporządzenia a więc kwota 120 zł. Wymieniona czynność jest typowa. Nie wykraczała poza normalny nakład pracy w sprawie o takim charakterze.
Na mocy §4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.