Uzasadnienie
Skarżący we wniesionym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Przedstawiając swój majątek podał, że składa się nań 90 metrowy dom w którym znajduje się 12 metrowe mieszkanie i nieruchomość rolna o powierzchni 0,58 ha, nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Uzasadniając swoje starania odniósł się do okoliczności nurtującej go sprawy. Podniósł, że posiada zadłużenie. Nie otrzymuje dopłat. Wydatki na życie ponosi jak każdy. Utrzymuje się z gruntu. Boryka się z egzekucjami komorniczymi.
Z uwagi na fakt, że nie jest to pierwszy ani jedyny wniosek jaki skarżący składa w tutejszym wojewódzkim sądzie administracyjnym więc w oparciu o akta spraw III SA/Kr 1189/05, I SA/Kr 818/10, I SA/Kr 819/10, III SA/Kr 921/10, III SA/Kr 922/10, okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że skarżący zadeklarował przed organami administracji dochód w wysokości ok. 784,30 zł miesięcznie. (k. 9 akt adm. sprawy o sygn. III SA/Kr 921/10, III SA/Kr 922/10). Zadłużenie, z którym się boryka wynika z niespłaconych kredytów. Prowadzone w stosunku do niego postępowania egzekucyjne są bezskuteczne. Jest właścicielem dwóch nieruchomości: jednej o pow. 0,58 ha, drugiej o pow. 7,27 ha - w tym dwóch domów o pow. 100 m2 i 110 m2, z których jeden jest niezamieszkany(k. 7,8 akt adm. sprawy o sygn. III SA/Kr 921/10, III SA/Kr 922/10).
Należy do niego 23 letni samochód o wartości złomu. Opłaca niewielkie rachunki za prąd. W maju 2010 r. jego gospodarstwo rolne dotknięte zostało powodzią. W budynkach woda sięgała do wys. 50 cm. Zalane zostały m.in.:piec gazowy do c.o., piec gazowo- elektryczny, silnik do wody, dwie lodówki. Skarżący otrzymał w związku z tym zdarzeniem kwotę 1500 zł. Pieniądze te nie stanowiły jednak sumy wystarczającej do przywrócenia stanu poprzedniego nieruchomości.
Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to - mimo specyficznej formy narracji - po uzupełnieniu informacjami znanymi orzekającemu z urzędu jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej skarżącego i jego aktualnych możliwości płatniczych. Generalnie koresponduje bowiem ze składanymi wcześniej i w takim samym stopniu znajduje potwierdzenie w treści odpowiednich dokumentów źródłowych złożonych w innych sprawach. Wiary odmówić należało jedynie zaprzeczeniom skarżącego, że nie osiąga żadnego dochodu i posiada tylko jedną nieruchomość Przeczą temu bowiem dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy o sygn. III SA/Kr 921/10, III SA/Kr 922/10.
Sprzeciwić należało się także bezkrytycznemu przyjmowaniu twierdzeń skarżącego o jego milionowym zadłużeniu, gdyż to liczyć można na nieco ponad 50.000 zł. Nieścisłości te wynikają jednak ze specyficznego sposobu wyrażania myśli przez skarżącego i pozostają bez większego wpływu na zasadniczą ocenę jego aktualnych możliwości płatniczych. Te zaś nie są specjalne. Skarżącego trudno bowiem uznawać za osobę zamożną w potocznym tego słowa znaczeniu. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen towarów i usług dochód jaki zadeklarował przed organami administracji wystarcza na opędzenie podstawowych potrzeb. Potwierdzeniem zaś niskiego poziomu stopy życiowej skarżącego jest pośrednio wysokość rachunków jakie płaci za prąd.
Nie można też tracić z pola widzenia, że przy posiadanym zadłużeniu, prowadzonych egzekucjach i windykacjach nie jest w stanie ponieść kosztów sadowych ani kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Problemu nie rozwiązuje ewentualne zbycie 23 letniego samochodu, gdyż pojazd ten ma wartość złomu. Natomiast sprzedaż lub obciążenie nieruchomości gdzie skarżący mieszka, na których gospodarzy i z których się utrzymuje w celu zdobycia środków na koszty postępowania godziłaby w podstawę egzystencji tego człowieka.
Mając to wszystko na uwadze udzielono więc skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.