Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z ojcem.
Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi ½ budynku mieszkalnego wraz z działką oraz nieruchomość rolna o powierzchni 17 arów. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 1100 zł emerytury ojca.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że zapłata wpisu sądowego przekracza możliwości finansowe skarżącego, który praktycznie pozostaje na utrzymaniu ojca, gdyż od dwóch lat ma zawieszoną działalność gospodarczą. Matka nie żyje. Należący do skarżącego majątek jest w zasadzie niezbywalny. Ponadto z uwagi na fakt, że przed tutejszym sądem inicjuje dwie sprawy musi uiścić dwie opłaty.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa Oświadczenie to obrazuje, że skarżący mimo posiadanego majątku w postaci udziału domu gdzie zamieszkuje z ojcem i wykazanej nieruchomości rolnej nie należy do zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać na osobę bez własnego dochodu, pozostającą na utrzymaniu ojca których pobiera niewielkie świadczenie emerytlane. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie pozostają temu dwuosobowemu gospodarstwu domowemu do dyspozycji wystarczają na opłacenie niezbędnych mediów i opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na uiszczenie kosztów sądowych jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc to pod uwagę udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 i art. 255 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)