Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem.
Określając majątek swój i syna podała, że należy do niej dom o powierzchni 100 m2 z 1950 r. o wartości 166833 zł, nieruchomość rolna o powierzchni 2,58 ha (wartość rolnicza 30 tyś. zl) stodoła i chlewnia 50 tyś. zł, dom w budowie od 1994 r. o nieokreślonej wartości oraz samochód osobowy Opel Corsa 1.0 z 2002 r. Zadeklarowała brak zasobów swoich i syna.
Wysokość miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego określiła na 1680 zł swojej emerytury.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że z wykazanej niskiej emerytury utrzymuje syna, który jest studentem i nie pracuje. Powołuje się na zły stan zdrowia, rehabilitację i wizyty u lekarzy. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wskazała na kredyt w wysokości 3000 zł, opłaty za media określiła na 750 zł, opłaty na ubezpieczenie majątkowe na 400 zł, wydatki na leki, wizyty lekarskie, rehabilitację na 350 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa, które jest wystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Tworzy bowiem w miarę spójny obraz sytuacji życiowej skarżącej. Obrazuje, że choć do skarżącej należy wykazany dom, nieruchomość rolna i dom w budowie (od 1994 r.) to nie należy ona do osób bogatych. Chociaż bowiem potencjalnie wymienione składniki majątkowe posiadają określoną wartość sprzedażną lub podkładową to (pomijając wykazany wiek i rodzaj domu) to trudno byłoby wymagać od skarżącej rozporządzeń tego rodzaju celem zdobycia środków na koszty sądowe. Zabezpieczają one bowiem potrzeby bytowe skarżącej i syna. Poza tym należy wyrazić zapatrywanie, że osoba starsza, borykająca się z problemami zdrowotnymi powinna dysponować jakimś materialnym zabezpieczeniem nawet gdy państwo deklaruje powszechny i bezpłatny dostęp do służby zdrowia. Pozostaje bowiem cały szereg płatności nierefundowanych.
Od syna będącego studentem, który nie pracuje póki co nie może bowiem spodziewać się wsparcia materialnego. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki pochodzące z emerytury skarżącej, po opłaceniu wykazanych stałych i okresowych obciążeń wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb.
Mając to wszystko na uwadze udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.