Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na obowiązującym, urzędowym formularzu "PPF" domagał się ustanowienia adwokata.
Opisując swoją sytuacją wpisał w rubryce 6 trójke swoich dzieci. Zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych i dochodów.
Uzasadniając swoje starania odniósł się do okoliczności nurtującej go sprawy.
Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał, że obciążają go zaległe alimenty na dzieci w kwocie "50.000 PLN".
Ze wzmianki poczynionej w rubryce 2.2. wynika, iż wnioskodawca przebywa w Zakładzie Karnym. Na adres tego zakładu karnego kierowane były pisma sądowe. Z tego zakładu karnego pochodziła korespondencja od skarżącego. Z dalszych wzmianek poczynionych przez skarżącego wynika, że opuści on zakład karny 09.11.2016.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 246 §1 pkt. 2 ppsa sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. ustanowienie adwokata (art. 245 §3 in fine ppsa) gdy strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
Wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Przy braku majątku i bieżących dochodów, konieczność wygospodarowania potrzebnych sum na opłacenie pełnomocnika z wyboru stanowi problem dla osoby która była osadzona w zakładzie karnym. Nie można również przechodzić do porządku nad zasygnalizowaną przez skarżącego wysokością zaległych alimentów na dzieci, które go obciążają. Skoro zaś nie budzi wątpliwości, że aktualnie wnioskodawca nie jest w stanie ponieść tych kosztów, to należało przychylić się do jego wniosku.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.