Uzasadnienie
W dniu 23 maja 2012r. A S.A. w O złożył w Starostwie Powiatowym w O wnioski o rejestrację samochodu marki Kamaz [...] o nr rej. [...] oraz samochodu marki Hydros [...] o nr rej. [...].
Pismem z dnia 28 maja 2012r. Naczelnik Wydziału Komunikacji i Transportu wezwał, na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, A S.A. w O do przedłożenia w terminie siedmiu dni postanowienia sądu rodzinnego i opiekuńczego zezwalającego na sprzedaż samochodów. Równocześnie organ zastrzegł, iż nieusunięcie powyższego braku spowoduje pozostawienie wniosków o rejestrację samochodów bez rozpoznania.
W piśmie z dnia 30 maja 2012r. A S.A. w O podało, iż nie dysponuje postanowieniem sądu rodzinnego i opiekuńczego.
Pismem z dnia 10 lipca 2012r. znak: [...] Starosta O zawiadomił A S.A. w O o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków z dnia 23 maja 2012r. o rejestrację wymienionych w nich samochodów. Jako podstawę prawną organ wskazał art. 9, art. 64 § 2 w związku z art. 63 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Pismem z dnia 6 września 2012r. A S.A. w O wniosła skargę na powyższą czynność Starosty O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Przystępując do rozpatrzenia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada czy sprawa podlega jego kognicji.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi Spółki A jest czynność Starosty O z dnia 10 lipca 2012r. informująca stronę skarżącą o pozostawieniu bez rozpoznania jej wniosków o rejestrację samochodów.
Zgodnie z art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Wyjaśnić należy, że pozostawienie podania (wniosku) bez rozpatrzenia nie następuje ani w drodze decyzji, ani też w drodze postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 485/07, wyrok niepublikowany oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000r., sygn. akt III ZP 11/00, OSNAPiUS 2000, nr 19, poz. 702; OSP 2001, z. 1, poz. 12).
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarga A S.A. w O jako wniesiona na akt niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu. Nie odbiera to jednak, zdaniem Sądu, stronie skarżącej prawa do złożenia skargi na bezczynność Starosty O w sprawie zainicjowanej jej wnioskami z dnia 23 maja 2012r. Sąd podziela bowiem prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że zasadność podjęcia czynności na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym niezałatwienia merytorycznie pisma strony, podlega kontroli sądu w postępowaniu ze skargi na bezczynność (por. wyrok WSA w Kielcach z 15 lipca 2010r., I SAB/Ke 2/10, wyrok WSA w Gdańsku z 10 grudnia 2009 r., III SAB/Gd 42/09 – dostępne w bazie orzeczeń NSA, czy postanowienie NSA z 8 kwietnia 2008r., I GSK 485/07, System Informacji Prawnej Lex Omega nr 469747).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej, albowiem przedmiotem zaskarżenia była czynność nie podlegająca kognicji sądu administracyjnego (pkt 1 sentencji wyroku).
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku).