Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Z urzędu stwierdza się, że postanowieniem z dnia 27 października 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SO/Kr 14/17 zwolniono S. B. od kosztów sądowych i ustanowiono na jego rzecz adwokata.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją.
Skarżący korzysta z przyznanego mu na mocy postanowienia z dnia 27 października 2017 r. sygn. akt III SO/Kr 14/17 prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W świetle zaś tego ustalenia przyznanie skarżącemu po raz kolejny prawa pomocy w takim samym zakresie nie jest możliwe, bo prawo to zostało skonsumowane (por. także post. NSA z 8.11.2007 r. I OZ 795/07 oraz postanowienie WSA w Szczecinie II SA/Sz 24/08).
Mając to na uwadze postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.