Uzasadnienie
Skarżący w sporządzonym na obowiązującym, urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.
Opisując swoją sytuacją zakreślił rubrykę 6. Zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych.
Swoje dochody oszacował na 690 zł miesięcznie wyjaśniając, że z umowy o pracę ma 540 zł a z zasiłku MOPS 150 zl.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że jest osobą niepełnosprawną. Powiada, że ma orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, Twierdzi, że pozostaje w ciągłym leczeniu.
Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał, że obciążają go zobowiązania alimentacyjne na dzieci zaległe i bieżące na dwoje dzieci (750 zł).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 246 §1 pkt. 2 ppsa sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. ustanowienie adwokata (art. 245 §3 in fine ppsa) gdy strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
Wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się dobrze. Skarżący nie posiada żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki które skarżący ma do dyspozycji wystarczają na skromną egzystencję. Skoro zaś aktualnie wnioskodawca nie jest w stanie opłacić pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania, to należało przychylić się do jego wniosku.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.