Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagali się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną wpisała w rubrykę 6 tylko siebie.
Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody określiła na 886,40 zł zasiłku przedemerytalnego.
Uzasadniając swoje starania podniosła, że jej sytuacja materialna i mieszkaniowa jest bardzo zła. Powiada, że choruje na astmę co dokumentuje zaświadczeniem. Otrzymywane świadczenie przedemerytalne wystarcza jej na podstawowe potrzeby. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała, że czynsz wynosi 367,35 zł, opłaty do spółdzielni 316,87 zł, wydatki na lekarstwa 50-100 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła wymagane oświadczenie. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Skarżąca należy do osób niezamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku, utrzymującą się z niskiego świadczenia przedemerytalnego. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżąca ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb.
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.