Uzasadnienie
L. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 20 września 2013 r. o wyznaczeniu, na podstawie art. 36 § 1 kpa nowego terminu załatwienia sprawy wszczętej w dniu 16 listopada 2012 r., w przedmiocie choroby zawodowej skarżącego, znak [...]. W uzasadnieniu skargi opisał przebieg swojej pracy zawodowej, oraz zdarzenia jakie miały miejsce podczas pracy w Bułgarii i ich następstwa w postaci utraty zdrowia. Zakwestionował treść orzeczeń lekarskich wydawanych w związku z ubieganiem się o stwierdzenie istnienia choroby zawodowej, oraz protokołów sporządzonych przez PPIS
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga nie dotyczy ostatecznej decyzji ani postanowienia, na które służy zażalenie, wobec czego jest niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. póz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która zgodnie z treścią § 2 tego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w § 2 pkt. 2 indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustawy szczególnej przewidują sądową kontrolę - art. 3 § 3 ppsa.
Podkreślić należy, że powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, dlatego sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że zawiadomienie z art. 36 § 1 k.p.a. jest czynnością procesową organu podejmowaną wobec strony, oddziaływającą na jej sytuację procesową - wyznacza nowy termin załatwienia sprawy. Ma formę postanowienia, które nie rozstrzyga o istocie sprawy i nie kończy postępowania w sprawie (por. J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks..., Komentarz wyd. C.H. Beck, 9 wyd. s. 291). Postanowienie takie nie jest zaskarżalne. Wobec takiego charakteru postanowienia, które skierował organ do skarżącego, stwierdzić trzeba, że nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 2 pkt. 2 sądy administracyjne orzekają w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Pozostałe postanowienia wydawane przez organy administracji nie podlegają zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego.
Przepis art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (nie wymienionych w art. 58 § 1 pkt. 1-5 p.p.s.a.) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Skoro skarga L. M. jest niedopuszczalna, należało na podstawie powyższych przepisów orzec jak w sentencji.