Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 26 września 2019 r. znak: [...] działając na podstawie art. 18, art. 33 § 1 pkt 4, art. 34 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 22 lipca 2019 r. znak: [...], zawierające stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonego przez M. S. zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej i uznające wniesiony zarzut za uzasadniony.
Pismem z dnia 12 listopada 2019 r. M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. postanowienie z dnia 26 września 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Sąd administracyjny przed merytorycznym rozpoznaniem skargi w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu.
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola sądu administracyjnego obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że przepis ten wyłącza spod kognicji sądów administracyjnych kontrolę legalności postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (por. postanowienia NSA z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OSK 1897/17; z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 3098/17; z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 141/18).
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia 26 września 2019 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu, a więc postanowienie, które nie podlega odrębnej kontroli sądu administracyjnego. Należy przy tym dodać, że tego rodzaju postanowienie na mocy art. 135 p.p.s.a. może podlegać kontroli w postępowaniu ze skargi na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.