Uzasadnienie
Decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 sierpnia 2019 r. znak: [...] nałożono na A W sp. z o.o. sp. k. w K karę pieniężną w wysokości 12.000 zł.
Skargę na powyższą decyzję złożyły A sp. z o.o. w K oraz A W sp. z o.o. sp. k. w K. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2020 r. wezwano m.in. A sp. z o.o. w K do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), w terminie 7 dni od dnia doręczania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie procesowym z dnia 20 lutego 2020 r. złożonym w przewidzianym do tego terminie, prokurent P. D. wskazał, że spółka A sp. z o.o. jest komplementariuszem spółki A W sp. z o.o. sp. k. w K. Do pisma załączył on KRS dla A Polska sp. z o.o. sp. k. w K oraz dla A W sp. z o.o. sp. k. w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie zaś z art. 50 § 1 i 2 tej regulacji, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 sierpnia 2019 r. nakładająca na A W sp. z o.o. sp. k. w K karę pieniężną w wysokości 12.000 zł. Uprawnionym do wniesienia skargi była niewątpliwie zatem A W sp. z o.o. sp. k. w K, a nie A sp. z o.o. w K. Tym samym skoro A sp. z o.o. w K nie była adresatem zaskarżonej decyzji ani nie była stroną postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją, to należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Na marginesie podkreślić należy, że pomimo wezwania do nadesłania dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, prokurent P. D. nadesłał KRS dla A Polska sp. z o.o. sp. k. w K oraz dla A W sp. z o.o. sp. k. w K, a nie dla A sp. z o.o. w K – komplementariusza będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.