Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką.
Określając swój majątek uwidocznił, że w jego skład wchodzi udział wynoszący 1/3 cześć w mieszkaniu po ojcu. Skarżący posiada także zasoby pieniężne w wysokości 15000 zł.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego tworzonego z matką skarżący oszacował na kwotę 2251,78 zł wskazując, że składa się na to 860 zł jego wynagrodzenia i 1391,78 zł emerytury matki.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że wniosek swój motywuje niskimi bieżącymi dochodami i stanem zdrowia. Powiada, że ze względu na konflikt z matką utrzymuje się sam. Dokłada się do czynszu kwotą 200 zł na dowód czego przedkłada kopię stosownego kwitu. Pracuje na poczcie. Jest zatrudniony na pół etatu (vide: kopia zaświadczenia). Studiuje zaocznie. Opłaty z tego tytułu wynoszą rocznie 3500 zł co potwierdza okazywana kopia umowy. Legitymuje się orzeczonym lekkim stopniem niepełnosprawności.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. Opierając się na argumentacji zbieżnej z tą jaka legła u podstaw uznania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, że przyznawanie dodatków mieszkaniowych mieści się w szeroko rozumianej kategorii spraw z zakresu pomocy społeczne należy wyrazić zapatrywanie, że skoro na pomoc mieszkaniową gminy mogą liczyć mieszkańcy mający niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe i osiągający niskie dochody to sprawy mające za przedmiot odmowę lub przyznanie lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu mieszkaniowego kwalifikować należy w podobny sposób.
W konsekwencji uznania, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych jego wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.
Bezprzedmiotowość wniosku o zwolnienie od kosztów pozostaje bez wpływu na drugie z żądań a mianowicie ustanowienia adwokata. Zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest bowiem związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). W sytuacji więc gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 §3 in fine ppsa). Oczywiście pod warunkiem, złożenia oświadczenia, którym strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa, które jest wystarczające do oceny jego sytuacji bytowej i aktualnych możliwości płatniczych. Przyjmując z prawdziwe twierdzenia skarżącego na temat jego konfliktu z matką, co oznacza że nie bardzo może liczyć na jej pomocy sytuacja skarżącego kształtuje się w ten sposób, że po dołożeniu się do opłat czynszowych skarżącemu pozostaje do dyspozycji kwota ok. 660 zł. Nie jest to dużo ale równocześnie nie można tracić z pola widzenia wysokości ujawnionych przez skarżącego środków pieniężnych jakie postają do jego dyspozycji. Posiada kwota 15000 zł - nawet przy założeniu, że częściowo przeznaczona jest na finansowanie studiów – obiektywnie rzecz biorąc pozwala bowiem skarżącemu opłacić koszty kwalifikowanego pełnomocnika z wyboru. Równocześnie skarżący nie wykazał by w związku z sygnalizowanymi problemami zdrowotnymi ponosił jakieś wydatki.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono więc jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.