Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagali się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczyli, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podali, że pozostają ze sobą we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek uwidocznili, że w jego skład wchodzi dom mieszkalny o powierzchni 130 m2, budynek gospodarczy o powierzchni 80 m2, i nieruchomość rolna o powierzchni 0,6438 ha. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacowali łącznie na kwotę 1078 zł wyjaśniając, że składa się na to 634 zł renty K. R. i 444 zł zasiłku z MOPS J. R. Uzasadniając swoje starania podnieśli, że nie stać ich na opłacenie 200 zł wpisu sądowego oraz opłacenie adwokata z wyboru. Wskazali, że J. R. musi przeznaczać na lekarstwa co miesiąc kwotę ok. 200 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (art. 245 §2 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a nadto złoży zapewnienie iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem..
Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący złożyli oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, aktualną wysokość oraz źródło dochodów. Oświadczenie to obrazuje, że sytuacja skarżących nie należy do najłatwiejszych. Tak bowiem należy postrzegać osoby z dochodem niższym od przeciętnych wynagrodzeń w gospodarce, zmuszone ubiegać się o wsparcie z ośrodków pomocy społecznej, borykające się z problemami zdrowotnymi. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponują skarżący wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Okoliczność, że do skarżących należy wykazany dom gdzie zamieszkują i niewielka nieruchomość rolna nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem nieruchomość ta posiada określoną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać sprzedaży ich celem pozyskania środków na koszty postępowania albowiem rozporządzenia tego rodzaju godziłyby w podstawy egzystencji tych osób.
Kwestia ich obciążenia jest zaś iluzoryczna. Przy wykazanych źródłach oraz wysokości bieżących dochodów skarżący nie posiadają bowiem wymaganej przez banki zdolności do bieżącego regulowania zobowiązań.
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącym zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.