Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.
Oświadczył, że pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem W. K. prowadzącym kancelarię adwokacką przy [...] w K. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe.
Określając swój majątek uwidocznił, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wyjaśnił, że mieszka u siostry.
Swoje miesięczne dochody oszacował na kwotę 927 zł emerytury z ZUS..
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że emeryturę w obecnej wysokości wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym pobiera dopiero od 2002 r. Powiada, że jest inwalidą pierwszej grupy i wymaga systematycznego leczenia co wiąże się z wydatkami.
Wezwany o złożenie dodatkowych oświadczeń wyjaśnił, że siostra opłaca mieszkanie i media a on oddaje jej do dyspozycji całą swoją emeryturę. Na leki przeznacza miesięcznie około 400 zł. Rachunków jednak nie posiada. Do pisemnych wyjaśnień dołączył odcinek emerytury za styczeń 2011 r. z którego wynika, że do wypłaty skarżący otrzymuje 746,85 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 246 §3 ppsa adwokata lub radcę prawnego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Skoro jednak skarżący pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem W. K. prowadzącym kancelarię adwokacką przy [...] w K. bo okoliczność ta wynika wprost z oświadczenia poczynionego przezeń w rubryce 12, to z tego względu należało odmówić wnioskowi skarżącego w tym zakresie i orzec jak w punkcie pierwszym sentencji.
Jeśli natomiast chodzi o drugie z żądań skarżącego a mianowicie przyznanie mu zwolnienia od kosztów sądowych to zauważyć wypada, że myśl 245 §1 pkt. 2 stronie można przyznać prawo pomocy w takim zakresie częściowym o ile wykaże, ze nie jest w stanie ponieść ponieś tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
Z oświadczenie skarżącego uzupełnionego dodatkowymi wyjaśnieniami wynika, że skarżący nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku, pozostającą w leczeniu z uwagi na stan zdrowia, z niewielkim dochodem. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakimi skarżący dysponuje wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb dnia codziennego. Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwalniając go od kosztów sądowych. Z tych względów z tym orzeczono jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.