Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 21 października 2010 r. nr [...] uchyliło decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010r. nr [....] o zarejestrowaniu pojazdu marki [...] nr nadwozia [...], oraz odmówiło rejestracji pojazdu.
J. K. zaskarżył decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Zarządzeniami z dnia 15 grudnia 2010r. Przewodniczący Wydziału III WSA w K. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł, oraz braków formalnych skargi przez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi. W zarządzeniu zamieszczono pouczenie, iż nie uzupełnienie braków skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie.
Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 grudnia 2010 roku. Skarżący nie uzupełnił żadnego z braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. Dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast w myśl art. 220 § 3 w/w ustawy, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z Art.
58. § 1. p.p.s.a. pkt 3 Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W oparciu o § 3. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie skarżącemu doręczono zarządzenia o uzupełnieniu braków fiskalnych i formalnych dnia 28 grudnia 2010r. stąd od dnia następnego, tj. 29 grudnia 2010r. rozpoczął bieg zakreślony przez Sąd 7-dniowy termin na dokonanie żądanych czynności i upłynął on z dniem 4 stycznia 2011 r..
Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, nie nadesłał również odpisu skargi. Zatem wniesiona przez niego skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 §1 pkt 3 oraz 220 § 3 P.p.s.a., stąd orzeczono, jak w sentencji.