Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 listopada 2020 r. skarżący B. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 października 2020 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Skarga nie była opłacona.
Zarządzaniem Starszego Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 marca 2021 r. pozostawiono wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. Odpis zarządzenia z uzasadnieniem oraz pouczeniem doręczono skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2021 r. Skarżący nie wniósł sprzeciwu.
Pismem z dnia 7 czerwca 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższa przesyłka była dwukrotnie awizowania w dniu 15 czerwca 2021 r. oraz 23 czerwca 2021 r., a następnie została zwrócona do tut. Sądu w dniu 1 lipca 2021 r. z adnotacją o niepodjęciu jej w terminie.
Jak wynika z ustaleń Sądu do dnia 9 lipca 2021 r. żądana kwota nie została uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przesłano listem poleconym, na adres wskazany w skardze. Przesyłka ta została uznana za skutecznie doręczoną w trybie wynikającym z art. 73 § 4 w zw. z § 1 p.p.s.a. Zgodnie z przywołanym przepisem, w razie niemożliwości doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). W przypadku nieodebrania przesyłki pocztowej, doręczenie uważa się za dokonane skutecznie w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Skutek doręczenia w takiej sytuacji powstaje z mocy prawa. Sąd w tym zakresie nie musi podjąć żadnych dodatkowych czynności, w celu potwierdzenia doręczenia. W przedmiotowej sprawie doręczenie nastąpiło dnia 29 czerwca 2021 r., ponieważ pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej (tzw. awizo), jak wynika z adnotacji na kopercie zwróconej przesyłki, miało miejsce dnia 15 czerwca 2021 r., a adresat przesyłki nie odebrał w terminie.
W konsekwencji, termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął dnia 6 lipca 2021 r. Jak wynika z ustaleń Sądu termin ten upłynął bezskutecznie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.