Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Opisując swoją sytuację rodzinną zakreślił rubrykę 6 wpisując w rubryce 8,że prowadzi gospodarstwo samodzielnie.
Zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych. Wykazał jedynie 16 metrowy lokal zastępczy od Gminy.
Swoje dochody określił na 400 zł z pomocy społecznej. Uzasadniając swoje starania nawiązał do swojego wcześniejszego pisma gdzie podawał, ze jest osobą ubogą i że żyje tylko z pomocy GOPS. Z treści tego pisma wynika, że swoje wydatki ogranicza do skromnych zakupów, żywności, środków higieny osobistej, czystości, drobnych zakupów odzieży i wydatków na sporadyczne przejazdy. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wskazał na opłatę za lokal zastępczy w kwocie 153 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sadowych (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie pokryć tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Skarżący złożył wymagane oświadczenie. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący jawi się bowiem jako osoba uboga w potocznym tego słowa znaczeniu, skoro nie posiada żadnego majątku a podstawą jego egzystencji są skromne kwoty z pomocy społecznej.
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.