Uzasadnienie
W. F. wniosła 11.04.2007r. o przyznanie jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, przy czym oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem W. F., zięciem G. Ł., córką E. Ł. oraz dwojgiem wnucząt: A. i K. Ł. Nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani też przedmiotów wartościowych. Mąż otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1000 zł netto, tak samo zięć. Ona sama posiada rentę w wysokości 528 zł. Co do wydatków i obciążeń wskazała, że wydaje na lekarstwa ok. 200 zł, ogólnie na leczenie 100 zł, opłaca rachunki telefoniczne w kwocie 25 zł, "dokłada się do życia" oraz to, że zobowiązania komornicze wynoszą 220, 20 zł. W uzupełnieniu wniosku dodała, iż nie przyczynia się do utrzymania domu z braku środków, dom jest własnością tylko i wyłącznie męża. Posiadany samochód o nr rej. [...] należał do jej męża, został złomowany a następnie wyrejestrowany z dniem 27.09.2006r.
Załączyła dokumenty w postaci zaświadczeń lekarskich świadczących o schorzeniu kręgosłupa oraz w postaci informacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o dokonywaniu potrącenia ze świadczenia emerytalnego kwoty 220,20 zł miesięcznie z uwagi na zawiadomienie komornicze o zajęciu emerytury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek W. F. zasługuje na uwzględnienie.
Art. 245 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki, jakimi powinien kierować się Sąd rozpatrując wniosek o prawo pomocy w zakresie całkowitym uregulowane są z kolei w art. 246 § 1 pkt 1 w/w ustawy w ten sposób, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie Sądu pomimo, iż na aktualnym etapie postępowania koszty sprawy sprowadzają się do kwoty 100 złotych (tytułem wpisu sądowego od skargi) należy stwierdzić, iż sytuacja finansowa skarżącej daje podstawy do wysunięcia tezy, iż nie posiada ona wolnych środków, które mogłaby przeznaczyć na potrzeby postępowania sądowego. Wskazuje na to zestawienie uzyskiwanego przez nią dochodu czyli emerytury w wysokości 528 zł, pomniejszonej o potrącenie dokonywane przez ZUS czyli dochodu, w sumie wynoszącego 307,80 zł z czynionymi przez nią wydatkami na media tj. kwotę 25 zł oraz na leczenie, w tym lekarstwa w wysokości ok. 300 zł. Co prawda wnioskująca nie wskazała wyraźnie czy kwoty te są stałymi kwotami wydatkowanymi miesięcznie niemniej jednak z uwagi na rodzaj schorzenia dotyczącego kręgosłupa należy przyjąć, iż wydatki te są powtarzające.
Sąd ma na uwadze, iż W. F. zamieszkuje wraz z pracującym mężem W. F., osiągającym dochód miesięczny w wysokości 1000 zł netto oraz to, że z zasady wynikającej z kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że małżonkowie zobowiązani są do wzajemnej pomocy, w tym materialnej, niemniej jednak z uwagi na jej oświadczenie, iż w zasadzie ze względu na brak środków nie partycypuje w kosztach utrzymania domu należy stwierdzić, iż dochód jej męża przeznaczany jest właśnie ten cel. Tym bardziej uzasadnia to tezę, iż W. F. nie posiada środków pieniężnych na koszty związane z zainicjowanym przez nią postępowaniem sądowym. Kwotę, która pozostaje po odliczeniu jej osobistych wydatków i obciążeń przeznacza, jak wskazała na: "dokładanie się do życia", co należy rozumieć w ten sposób, iż jakiekolwiek wolne środki przeznacza na poprawę własnej egzystencji. Rozpatrując wniosek o prawo pomocy należy mieć na uwadze, iż fiskalne potrzeby postępowania sądowego nie mogą doprowadzić stron do ubóstwa, pozbawiając ich ostatnich posiadanych środków pieniężnych.
Wobec powyższego Sąd w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.