Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i małoletnią córką.
Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi dom mieszkalny o powierzchni 145 m2 położony na działce o powierzchni 7,35 ara. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował łącznie na kwotę 2660 zł wyjaśniając, że składa się na to jego wynagrodzenie za pracę w wysokości 1800 zł i wynagrodzenia za pracę małżonki w wysokości 860 zł
Uzasadniając swoje starania odniósł się pokrótce do okoliczności nurtującej go sprawy administracyjnej podnosząc że obciąża go konieczność zapłaty zasądzonej kary grzywny w wysokości 1000 zł oraz kosztów sądowych sprawy karnej. Nadmienił także, że z uwagi na zadłużenie i zobowiązania pieniężne z tytułu kredytów i pożyczek zaciągniętych na budowę domu i zakup działki spłaca po 700 zł raty.
Do wniosku dołączył kopię wezwania do uiszczenia kasztów postępowania sądowego oraz grzywny w łącznej wysokości 970 zł a także kopię swojego wniosku o rozłożenie zasądzonej kary grzywny na raty z uwagi na ciężką sytuację rodzinną i finansową.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa Oświadczenie to obrazuje, że mimo posiadanego majątku w postaci domu i działki skarżący wraz ze swoją rodziną nie należą do osób zamożnych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen i usług oraz wykazanych kosztach spłaty rat kredytowych środki jakie pozostają trzyosobowej rodzinie skarżącego do dyspozycji wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych wliczając w to konieczność opłacenia mediów. Nie można też tracić z pola sygnalizowanej przez skarżącego konieczności opłacenia zasądzonej grzywny z czym ma problemy. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na uiszczenie kosztów sądowych jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazany dom gdzie zamieszkuje z rodziną nie zmienia przyjętego punktu widzenia.
Chociaż bowiem posiada on określoną wartość sprzedażną względnie podkładową to jednak nie można tracić z pola widzenia, że jego sprzedaż bądź obciążenie celem zdobycia środków na koszty sądowe godziłaby w podstawy egzystencji rodziny skarżącego.
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 i art. 255 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)