Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 3 września 2013 r. nr [...] uchyliło decyzję Zarządu Związku Komunalnego Gmin "A" z dnia [...] 2013r. nr [...] nakładającą na przewoźnika J. K. karę pieniężną w wysokości 1000 zł za naruszenie przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2011 r. o publicznym transporcie drogowym (Dz.U.2011.5.13 ze zm.) oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że brak jest w sprawie elementu materialnego charakterystycznego dla stosunku administracyjnego między przewoźnikiem a operatorem publicznego transportu drogowego, gdyż J. K. nie zawarł ze Związkiem Komunalnym Gmin "A" umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
Powyższa decyzja została zaskarżona przez Związek Komunalny Gmin "A" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga zawierała wniosek o uchylenie decyzji i wskazanie, że Związek posiada interes prawny w zaskarżeniu ww decyzji. Związek zwrócił uwagę, że jest właściwy nie tylko jako organ administracji przy wydawaniu decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu szczegółowo wskazanego w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym np. w zakresie kar pieniężnych. Jest także właściwy w zakresie realizacji zadań o charakterze powszechnym na obszarze gmin uczestników Związku tak co do planowania jak i organizowania i zarządzania transportem zbiorowym. Jak wskazał, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie dotyczy interesu prawnego skarżącego realizującego zadania publiczne w opisanym wyżej przedmiocie, gdyż określi w stosunku do jakich przewoźników zastosowanie mają przepisy ustawy o publicznym transporcie drogowym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga Związku Komunalnego Gmin "A" podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność wynikającą z braku interesu prawnego Związku w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2013 r.
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo 0 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r.270 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Dany podmiot nie jest uprawniony do wniesienia skargi w przypadku, gdy w postępowaniu administracyjnym wydał poprzez swoje organy decyzję administracyjną jako organ administracji publicznej (organ państwa) w pierwszej instancji. Organom tym nie służy prawo złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, bowiem nie obejmuje ich pojęcie "każdy" użyte w powołanym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt II FSK 818/05, Lex nr 274863).
Sądownictwo administracyjne utrwaliło w orzecznictwie pogląd dotyczący jednostki samorządu terytorialnego gminy, której pozycję w postępowaniu może wyznaczać jej kompetencja oraz osobowość prawna. Na podstawie określonych prawem kompetencji gmina realizuje władztwo administracyjne (imperium) i wtedy działa jako organ administracji publicznej a w postępowaniu administracyjnym zajmuje pozycję organu prowadzącego postępowanie. Natomiast jako osoba prawna jest władna wykonywać przysługujące jej prawa i obowiązki właścicielskie (dominium) 1 wtedy może występować w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony.
Pogląd ten można odnieść do związku międzygminnego, posiadającego osobowość prawną i tworzonego w celu wykonywania zadań publicznych na podstawie przepisów art. 64 i 65 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2013.594 ze zm.). W niniejszej sprawie istotnym zatem jest w jakim charakterze działał Związek Komunalny Gmin "A" wydając w dniu [...] 2013 r. decyzję nr [...].
W ocenie Sądu Związek działał w ramach przyznanego ww ustawą władztwa administracyjnego, stąd nie mógł wnieść skargi na wydaną w następstwie odwołania decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2013 r. Nie posiada w tej mierze interesu prawnego i przez to legitymacji procesowej.
Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., uznając, że skarga Związku Komunalnego Gmin A jest niedopuszczalna.