Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwoma synami.
Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 90 m2. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 2000 zł jego emerytury.
Uzasadniając swoje starania wyjaśnił, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych gdyż nie stać go na ich poniesienie. Podał, że miesięcznie wydatkują na prąd 120 zł, na telefon 90 zł, na wodę 85 zł, na śmieci 35 zł, na ubezpieczenie 120 zł, na gaz 100 zł, na węgiel ok. 350 zł, na leki ok. 350 zł, na spłatę kredytów 400 zł. Z informacji przedstawionych przez skarżącego wynika równocześnie, że żona i jeden z synów są osobami bezrobotnymi zaś drugi syn jest uczniem.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) przy czym owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała".
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa Oświadczenie to obrazuje, że rodzina skarżącego mimo posiadanego majątku w postaci domu nie należy do zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać na osoby borykające się z problemem bezrobocia, posiadające zadłużenie, których jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura skarżącego. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie pozostają tej czteroosobowej rodzinie do dyspozycji po opłaceniu wykazanych stałych miesięcznych obciążeń wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na uiszczenie kosztów sądowych jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc to pod uwagę udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.