Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu adwokat R. R. sporządził i wniósł w imieniu skarżącego A. M. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 lipca 2014 r. oddalającego skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 września 2013 r. nr [...], [...], [...]. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te od dnia 2 listopada 2016 r. precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§ 22). Uprzednie rozporządzenie, Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801), które weszło w życie 1 stycznia 2016 r., również zawierało przepis przejściowy o treści tożsamej z zacytowanym wyżej (§ 22). Stąd właściwą podstawą prawną będzie stanowić rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Zgodnie z § 20 tego ostatnio powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.
W niniejszej sprawie oświadczenie tej treści zostało złożone przez adwokata.
Stosownie do § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia tej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5, natomiast stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa § 18.
Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (§ 18 ust. 2 pkt b). Stawka minimalna w " innej sprawie", do której należą sprawy objęte sygnaturą III SA/Kr 1419/13, wynoszą 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c).
W dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 250 § 2 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach Sąd może obniżyć wynagrodzenie.
W niniejszej sprawie, w której pod jedną sygnaturą III SA/Kr 1419/13 rozpoznawane i rozstrzygane były faktycznie trzy sprawy o dalszej sygn. akt III SA/Kr 1420/13 i 1421/13 zachodzi zdaniem Sądu uzasadniony przypadek obniżenia wynagrodzenia adwokatowi R. R. z należnej według ww. rozporządzenia kwoty 540 zł (3 x 75 %) do kwoty 378 zł (70 % stawki).
Na przekonanie Sądu w tej kwestii składa się okoliczność, że wskazanym wyrokiem zostały objęte trzy sprawy skarżącego a jego pełnomocnik sporządził i wniósł tylko jedną skargę kasacyjną. Nadto połączone sprawy były jednorodzajowe, gdyż dotyczyły zasiłku celowego, a przez to odnosiły się do identycznego stanu faktycznego i prawnego.
Z tego powodu, w szczególności uwzględniając nakład pracy pełnomocnika skarżącego, Sąd uznał za zasadne obniżenie pełnomocnikowi pełnego wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 250 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.