Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 22 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 142/12

Uzasadnienie

W. K. przesyłką pocztową z dnia 4 stycznia 2012 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, pismo zatytułowane skarga. Wskazał, że jest to skarga na zaświadczenie wydane przez komornika przy Sądzie Rejonowym z dnia 10.02.2004 r. uprawniające do wypłaty świadczenia z funduszu alimentacyjnego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na rzecz małoletniego K. K. reprezentowanego przez matkę E. K. Wskazał w tym piśmie, że skargę składa za pośrednictwem ZUS oraz komornika przy Sądzie Rejonowym. Domagał się zasądzenia zwrotu świadczenia pobranego przez ZUS, zasądzenia odszkodowania i rozpatrzenia zaświadczenia wydanego przez komornika. Podniósł, że komornik winien był egzekwować zasądzone wyrokiem sądu alimenty z wypłacanego przez ZUS skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych, a nie stwierdzać bezskuteczność egzekucji.

Skargę przekazano do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, celem zajęcia stanowiska.

ZUS w piśmie z dnia 19 stycznia 2012 r. nr [...] wyjaśnił, że decyzją z dnia 5.04.2004 r. nr [...] przyznał świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego na rzecz K. K. ur. [...] 1996 r. i wypłacał do rąk matki dziecka E. K. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym jako organ egzekucyjny dokonał stwierdzenia częściowej bezskuteczności egzekucji alimentów. Świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego zostały przyznane i były wypłacane, dlatego też jako świadczenia zwrotne zostały w formie ratalnej spłacone przez zobowiązanego W. K. Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2012 r. wezwano skarżącego o uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi przez:

1. - wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego działania, którego skarga dotyczy,
2. - oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego działania skarga dotyczy,
3. - określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Poinformowano też skarżącego o treści przepisów:

1. - art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych,
2. - art. 1, art. 2, art. 3, art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,
3. - art. 3, art.
4. 6. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji,
5. - art. 767 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego,
6. - art. 28, art. 30 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie procesowym z dnia 21.02.2012r. wskazał, że:

1.skarży decyzję wydaną przez ZUS nr [...] znak [...],

1. 2. skarga dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez ZUS "na temat zwrotu kwoty 630 zł ściągniętej w sposób niewłaściwy przez fundusz alimentacyjny",
2. 3. prawo zostało naruszone przez komornika przy Sądzie Rejonowym, gdyż do wydania zaświadczenia uprawniającego do wypłaty świadczenia z funduszu alimentacyjnego użył wyroku sądowego wydanego przez Sąd Okręgowy z dnia 14 maja 2003 r. nr akt [...].

Przesyłką z dnia 5 marca 2012 r. skarżący przesłał decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 czerwca 2006 r. nr [...]. W decyzji tej organ orzekł o odmowie odroczenia płatności należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, oraz wyraził zgodę na udzielenie ulgi w formie układu ratalnego- na podstawie art. 68 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U., nr 228, poz. 2255 ze zm.). W treści decyzji zawarto pouczenie, że od decyzji stosownie do art. 68 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. określają właściwość sądów administracyjnych.

Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 1 p.p.s.a.: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne (art. 2 p.p.s.a.). Właściwość sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 1 – 3 p.p.s.a., z którego wynika, że zakres sądowej kontroli sprawowanej przez te sądy ograniczony został do kontroli działalności administracji publicznej.

Art.

1. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Skarga dotyczy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 czerwca 2006 r. nr [...]. Sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego o czym skarżący został pouczony w tej decyzji.

Ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.