Uzasadnienie
W dniu 20 listopada 2015 r. wpłynął do tut. Sądu sporządzony na obowiązującym formularzu PPF wniosek A. I. "o całkowite ewentualnie częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego".
Wobec tego, że oświadczenia zwarte w tym wniosku budziły wątpliwości odnośnie rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego skarżącej zarządzeniem z dnia 11 lutego 2016 r. wezwano ją o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedłożenie kopii wskazywanych dokumentów źródłowych.
Pismem datowanym na dzień 22 lutego 2016 r. skarżąca poinformowała, że "po rozważeniu aktualnej sytuacji, wycofuje swój wniosek o ustanowienie bezpłatnej pomocy prawnej (...) nie udzielę odpowiedzi na zadane przez Sąd pytania. Rezygnuję z pełnomocnika z urzędu".
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją.
Strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 §1 pkt. 1 lit. b) ppsa. Jednocześnie cofnęła swój wniosek o ustanowienie radcy prawnego.
Mając to wszystko na uwadze postanowiono zatem jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.