Uzasadnienie
Skarżący Z. C. wniósł w dniu 7 września 2021 r. skargę na uchwałę nr VII/63/2003 r. Rady Gminy Z z dnia 29 kwietnia 2003 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych.
Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2022 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego adw. A. S. – C. o wykazanie, że zaskarżona uchwała Rady Gminy Z z dnia 29 kwietnia 2003 r. nr VII/63/2003 w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącego Z. C. w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nadesłanie dowodu wezwania przez skarżącego organu, który podjął zaskarżoną uchwałę, do zmiany uchwały (tj. usunięcia naruszenia uprawnienia lub interesu prawnego) oraz wykazanie dochowania terminu do wniesienia skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi pełnomocnik profesjonalny wskazał, że zmiana przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym weszła w życie 1 czerwca 2017 r., dlatego nie było konieczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a skargę można wnieść w każdym czasie. Pełnomocnik dołączył wezwanie do zaprzestania naruszania prawa z dnia 27 stycznia 2022 r. oraz odpowiedź organu z dnia 16 lutego 2022 r.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Gminy Z z dnia 29 kwietnia 2003 r. nr VII/63/2003 - a więc skarga dotyczy aktu podjętego przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), co nastąpiło 1 czerwca 2017 r. Wobec tego zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje, zgodnie z art. 17 ust. 2 powołanej ustawy nowelizującej, przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 466 ze zm.; dalej powoływanej jako "u.s.g.") - w brzmieniu sprzed wspomnianej nowelizacji.
Przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
W związku z tym skarżący był zobowiązany do skierowania do Rady Gminy tego wezwania, a także do zachowania terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia jest bowiem obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r.
Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007, Nr 3, poz.
60) wyjaśnił, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Oznacza to, że skargę na uchwałę rady gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r. w trybie art. 101 u.s.g., należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi rady gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a jeżeli rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania.
Jak wynika z powyższego, wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia stanowi przesłankę dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na opisaną na wstępie uchwałę Rady Gminy Z, a termin do wniesienia skargi liczyć należy od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił. Instytucja wezwania do usunięcia naruszenia w stanie prawnym przed 1 czerwca 2017 r. miała bowiem na celu załatwienie sprawy przez organ, zanim będzie konieczna interwencja sądu administracyjnego. Dopiero w przypadku, gdy organ nie zastosował się do wezwania, zachodziła przesłanka do wniesienia skargi do sądu.
W związku z tym Sąd był zobowiązany do sprawdzenia, czy przed wniesieniem skargi skarżący wystąpił do Rady Gminy Z z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jak tego wymagał przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. – w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r.
W rozpoznawanej sprawie wymóg ten nie został przez skarżącego spełniony przed wniesieniem skargi.
Brak wyczerpania trybu zaskarżenia skutkuje uznaniem wniesionej skargi za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącego, będącego co należy podkreślić pełnomocnikiem profesjonalnym, zmiana przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w 2017 r. nie spowodowała, iż skarga na uchwałę z roku 2003 r. nie musi być poprzedzona wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.