Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 30 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1453/14

Uzasadnienie

I

Na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 r. postanowił połączyć niniejszą sprawę ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 1454/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą akt III SA/Kr 1453/14.

II

Zaskarżonymi postanowieniami z dnia 30 czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze:

1. 1) nr [...], nr [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) stwierdziło niedopuszczalność odwołania, wniesionego przez K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. nr [...], orzekającej o przyznaniu mu zasiłku okresowego w kwocie 231,50 zł miesięcznie od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r.;
2. 2) nr [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) stwierdziło niedopuszczalność odwołania, wniesionego przez K. Ś. od pisma Prezydenta Miasta z dnia 2 stycznia 2013 r. nr [...] w sprawie odpowiedzi na pismo K. Ś. z dnia 3 grudnia 2012 r.

III

Postanowienie nr [...], nr [...] zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta zmienił swoją decyzję z dnia [...] 2013 r. nr [...] i orzekł o przyznaniu K. Ś. zasiłku okresowego w kwocie 231,50 zł miesięcznie od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r. oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Strona odebrała ww. decyzję osobiście w dniu 23 lipca 2013 r. (k. 2026, t. 6 akt administracyjnych, dalej - akt adm.).

W dniu 5 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji (karta 2086, t. 6 akt adm.).

Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji (k. 2335, t. 7 aa).

Skarżący odebrał powyższą decyzję w dniu 7 października 2013 r. (k. 2351, t. 7 akt adm.).

W dniu 14 marca 2014 r. K. Ś. złożył osobiście w siedzibie organu I instancji ponowne odwołanie od decyzji z dnia [...] 2013 r. (k. 2739, t. 8 akt adm.).

Opisanym w pkt I, 1) postanowieniem [...], nr [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania, wniesionego przez K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. nr [...], orzekającej o przyznaniu mu zasiłku okresowego w kwocie 231,50 zł miesięcznie od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r.

W jego uzasadnieniu, działające jako organ odwoławczy SKO przedstawiło przebieg postępowania administracyjnego i stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych, nie ma zatem przedmiotu zaskarżenia. W tej sytuacji nie ma możliwości wniesienia odwołania.

IV

Postanowienie nr [...] zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. K. Ś. wystąpił do Prezydenta Miasta o udzielenie odpowiedzi na 78 pytań w nim zawartych, dotyczących przepisów prawa, regulujących przyznawanie pomocy społecznej, sposobu prowadzenia postępowań administracyjnych w tym zakresie, a także wyjaśnień szeregu konkretnych działań i czynności organu I instancji w prowadzonych z jego udziałem postępowaniach w przedmiocie świadczeń socjalnych (k. 1452, t. 5 akt adm.).

Pismem z dnia 2 stycznia 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta udzielił K. Ś. odpowiedzi na powyższe (k. 1554, t. 6 akt adm.). Zostało ono doręczone mu w dniu 10 stycznia 2013 r. (k. 1555 t. 6 akt adm.).

W dniu 14 marca 2014 r. K. Ś. złożył osobiście w siedzibie organu I instancji odwołanie od pisma organu I instancji z dnia 2 stycznia 2013 r. (k. 2739, t. 8 akt adm.).

Opisanym w pkt. I, 2) postanowieniem [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania K. Ś. W jego uzasadnieniu, działające jako organ odwoławczy SKO stwierdziło, że pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. nr [...] nie jest decyzją administracyjną, lecz zawiera jedynie informacje o zasadach przyznawania świadczeń z pomocy społecznej, nie ma zatem przedmiotu zaskarżenia. W tej sytuacji nie ma możliwości wniesienia odwołania.

V

Skargi na powyższe postanowienia złożył do WSA w Krakowie K. Ś., wskazując w nich na naruszenie przez SKO jego prawa do obrony.

W odpowiedziach na skargi SKO wniosło o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając sprawę zważył, co następuje

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w myśl art. 161 § 1 pkt 1, ww. ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.

Na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 r. r. skarżący oświadczył, że cofa skargę w sprawie o sygn. III SA/Kr 1453/14 oraz w sprawie o sygn. III SA/Kr 1453/14, tj. na postanowienia z dnia 30 czerwca 2014 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...], nr [...] oraz nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania.

Pełnomocnik skarżącego z urzędu przychylił się do tego wniosku skarżącego.

Cofnięcie skarg uznać należało za dopuszczalne gdyż nie spowoduje pozostawienia w obrocie prawnym aktów administracyjnych dotkniętych kwalifikowanymi wadami skutkującymi stwierdzeniem ich nieważności ani nie zmierza do obejścia prawa.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jak w punkcie II sentencji postanowienia.