Uzasadnienie
W piśmie z dnia 24 października 2017 r. E. R i M. R-F. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Gminy Liszki z dnia 28 września 2017 r. nr XXXVII/429/2017 w sprawie rozpatrzenia ich skargi na działalność Wójta Gminy Liszki. Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 229 ust. 3 K.p.a.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Liszki wniosła o jej odrzucenie motywując go tym, że skarga nie podlega rozpoznaniu przez sądy administracyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, w związku z podpisaniem skargi przez E. R., wezwał M. R-F. do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 12 grudnia 2017 r. Do dnia 9 lutego 2018 r. skarżąca M. R-F. skargi nie podpisała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z dwóch powodów. Jednym z nich jest wniesienie skargi w sprawie nienależącej do właściwości sądów administracyjnych.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy w przedmiotowej sprawie skarga jest dopuszczalna. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", określa art. 3 tej ustawy. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast stosownie do § 3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Gminy Liszki z dnia 28 września 2017 r. nr XXXVII/429/2017 podjęta w trybie art. 229 ust. 3 K.p.a., która zawiera stanowisko Rady w sprawie skargi M. R-F. i E. R. na działalność Wójta Gminy Liszki. Skarga ta dotyczyła naruszenia własności nieruchomości skarżących w trakcie prac drogowych prowadzonych na zlecenie Gminy Liszki. Wyjaśnienia zatem wymaga, że uregulowane w dziale VIII K.p.a. postępowanie skargowo-wnioskowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego. W orzecznictwie przyjmuje się, że działalność organów państwowych i samorządowych uregulowana w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega rozpoznaniu przez sądy administracyjne.
Przepisy zamieszczone w tym dziale stanowią tzw. tryb skargowy, a od uchwał wydanych w tym trybie nie służy skarga do wojewódzkich sądów administracyjnych (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 1995 r. sygn. akt IV SA 814/94, opub. w ONSA 1996/2 poz. 84; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 3 lutego 2004 r. sygn. akt I SA 2226/2003).
Kwestionowana uchwała została podjęta w trybie art. 229 ust. 3 K.p.a. i nie stanowi przepisów prawa miejscowego, ani nie dotyczy zadań z zakresu administracji publicznej powierzonych gminie na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, a zatem nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Powyższe oznacza, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ jej przedmiotem jest żądanie nie mieszczące się w zakresie właściwości tego sądu, który wyznaczony jest treścią art. 3 P.p.s.a.
W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarga wniesiona przez E. R. podlega odrzuceniu.
Natomiast skarga M. R-F. podlega odrzuceniu z tego powodu, że ta skarżąca skargi nie podpisała. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, gdy w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła jej braków formalnych. Brakiem formalnym skargi niewątpliwie jest brak złożenia jej odpisu zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. pod skargą.
Mając powyższe na uwadze, skargę M. R.-F. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.