Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 15 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1484/11

Uzasadnienie

Ustanowiony dla skarżącego radca prawny (k.

1. 49) wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w osobie mecenasa W. B. (k.

1. 42) w piśmie datowanym na dzień 10.12.2012 r., które do tutejszego sądu złożył dnia 18.12.2013 r. poinformował o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku jaki zapadła w sprawie. Oświadczył, że wyrok wraz opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przesłał skarżącemu do zakładu karnego gdzie ten przebywa. Wnosząc o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu oświadczył, że koszty te nie zostały przyznane ani opłacone w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.).

Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy oświadczenie tej treści zostało złożone przez radcę prawnego.

Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku radca prawny oświadczył, że sporządzoną opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przesłał skarżącemu, dołączając jednocześnie do akt jej odpis i gdy z akt sprawy nie wynika by strona zakwestionowała fakt udzielenia jej pomocy prawnej w tej formie, to zachodzą warunki by przyznać radcy prawnemu należne wynagrodzenie (por. także postan. NSA z 12.07.2004 r. II FSK 1187/04).

W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, która odpowiada 50% stawki należnej za czynności radców prawnych przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji.

Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.