Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego działając na podstawie:
- - art.13 § 1 pkt 1, art.51 § 1, art.53 § 1 i § 3, art.207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005.60);
- - art.2 pkt 7, art.5 ust.1 pkt.3, art.17 ust.1 pkt.1, art.19 ust.7, art.29 ust.13 i ust.15, art.33 ust.2 i ust.6, art.34 ust.3 i ust.4, art.37 ust.1 pkt.1 i art.41 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2004.535) w związku z - decyzją Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] (zwanej dalej decyzją celną) – w dniu [...] 2011r. wydał decyzję nr [...] (zwaną dalej decyzją podatkową), którą:
- • określił wobec skarżącej wymiar podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym SAD OGL nr [...] z dnia [...] 2009r. - w kwocie 9.463,00 zł według 22% stawki tego podatku,
- • poinformował o pozostającej do zapłaty kwocie podatku VAT będącej różnicą między kwotą podatku VAT określoną w prawidłowej wysokości, a kwotą podatku VAT zadeklarowaną w ww. zgłoszeniu celny tj. w wysokości 316,00 zł.
W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji Naczelnik Urzędu Celnego podniósł, że w odniesieniu do ww. zgłoszenia celnego została wydana "decyzja celna", w której stwierdzono nieprawidłową klasyfikację towaru opisanego w poz.1 przedmiotowego zgłoszenia celnego opisanego jako "Strunowe czujniki do pomiaru odkształceń, odchylenia, naprężeń i ciśnienia warz z okablowaniem". W ocenie organu celnego, zakwestionowane towary należy klasyfikować do kodu CN 9031 80 97 ze stawką celną w wysokości 4 %, dlatego w ww. decyzji celnej określono kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 1.438,00 zł i poinformowano skarżącą o retrospektywnym zaksięgowaniu ww. kwoty długu celnego.
Organ wyjaśnił, że kwota cła ma wpływ na kwotę podatku od towarów i usług objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym, co obligowało organ celny do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie określenia prawidłowej kwoty tego podatku.
W myśl art. 29 ust.13 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło.
W związku z powyższym w decyzji " podatkowej" dokonano określenia podstawy i wymiaru podatku od towarów i usług z tytułu importu uwzględniając decyzję celną dotyczącą retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego oraz poinformowano skarżącą o pozostającej do zapłaty kwocie podatku VAT.
W odwołaniu od powyższej decyzji podatkowej skarżąca podniosła argumentację dotyczącą klasyfikacji taryfowej zakwestionowanych towarów, natomiast nie podniosła żadnych zarzutów naruszenia przepisów podatkowych stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji.
Wskazując na naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, które miały zastosowanie w sprawie celnej, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji podatkowej oraz " orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zmianę kwoty długu celnego (typ: A00) na prawidłową tj. zgodną z zadeklarowaną pierwotnie przez Stronę ".
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 01 grudnia 2011r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podatkową organu I instancji i stwierdził, że treść zaskarżonej decyzji jest ściśle związana z ustaleniami organu celnego w sprawie kwoty długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu, natomiast skarżąca nie kwestionuje obliczeń dokonanych przez Naczelnika Urzędu Celnego w zaskarżonej decyzji podatkowej.
W postępowaniu odwoławczym nie stwierdzono naruszenia przepisów proceduralnych, ani materialnych, zatem brak jest – w ocenie Dyrektora Izby Celnej – podstaw do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez zmianę kwoty podatku od towarów i usług.
W skardze do tut. Sądu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów:
1/ prawa materialnego poprzez błędną wykładnię oraz ewentualnie niewłaściwe zastosowanie, tj. w szczególności art.2 pkt.7, art.5 ust.1, art.17 ust.1 pkt.1, art.19 ust.1 i ust.7, art.29 ust.13 i ust.15, art.33 ust.2 i 6, art.34 ust.2, 3, 4,, art.37 ust.1, art.41 ust.1 i ust.13 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2004.535), " a to wobec przyjęcia, że towar powinien zostać objęty stawką podatku celnego 4% w przypadku, gdy prawidłowo przyjęte być powinno iż towar ten korzysta ze zwolnienia od podatku celnego (stawka 0,0%) a co najwyżej objęty powinien być stawka 2,8% "; 2/ postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. w szczególności:
- - art.122 w zw. z art.180 § 1 i 2 i art.187 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej w związku z art.7 k.p.a., a to przez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz nie uwzględnienie słusznego interesu strony, które doprowadziło do wydania błędnej decyzji, w szczególności poprzez nie uwzględnienie faktu, iż podczas klasyfikacji należy kierować się obiektywnymi kryteriami, a to przede wszystkim przeznaczeniem towaru, a także poprzez pominięcie dowodu z opinii biegłego na okoliczność faktycznego przeznaczenia towaru;
- - art.121 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w niepogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli, w szczególności nie uwzględnienie całości materiału dowodowego oraz nie wyjaśnienie w pełni stanu faktycznego, pominięcie części dowodów;
- - art.121 § 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art.9 k.p.a. tj. zasady należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania podatkowego.
Wskazując na powyższe okoliczności skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji.
W uzasadnieniu skargi powtórzone zostały zarzuty i argumenty przedstawione w sprawie celnej dotyczące klasyfikacji taryfowej towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym.
Ponadto skarżąca podniosła, że postępowanie w sprawie podatkowej jest bezpośrednia konsekwencją prowadzenia postępowania w sprawie retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego wynikającego z przedmiotowego zgłoszenia celnego. W związku z powyższym, zdaniem skarżącej, zarzuty podnoszone w postępowaniu celnym należy powtórzyć również w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w imporcie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych, nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa, procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art. 134 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że skarżąca zadeklarowała do procedury dopuszczenia do obrotu towar objęty ww. zgłoszeniem tj.. czujniki strunowe wskazując dla tego towaru jako prawidłowy kod CN 9031 49 90 z przypisaną do niego stawką celną 0%.
Organy celne obu instancji uznały, że zadeklarowany kod CN jest nieprawidłowy w zakresie podpozycji i ustaliły, iż przedmiotowy towar należy taryfikować do kodu CN 9031 80 98 z przypisaną do niego stawką celną w wysokości 4 %.
Wydane w sprawie celnej decyzje dotyczącej klasyfikacji taryfowej towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym miały wpływ na wysokości podatku od towarów i usług w imporcie z tytułu przywozu tych towarów. Okoliczność ta jest bezsporna, bowiem sama skarżąca przyznała, że " postępowanie w sprawie podatkowej jest bezpośrednią konsekwencją prowadzenia postępowania w sprawie retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego".
W rozpatrywanej sprawie podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego stanowił art. 29 ust.2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem podstawą prawną w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło.
Zadeklarowany w zgłoszeniu celnym podatek był obliczony nieprawidłowo, w związku z nieprawidłowym zgłoszeniem zakwestionowanych czujników strunowych do procedury dopuszczenia do obrotu. Naczelnik Urzędu Celnego w decyzji celnej znak: [...] określił kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wyższej wysokości niż zadeklarowana w zgłoszeniu celnym, co miało wpływ na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie tych towarów. Wskazane okoliczności obligowały organ celny do wydania decyzji podatkowej znak: [...].
Obie decyzje tj. decyzja w sprawie celnej i decyzja w sprawie podatku pozostają ze sobą w ścisłym związku, jednak różne są podstawy prawne ich wydania. Skarżąca w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej znak: [...] podniosła zarzuty dotyczące przepisów podatkowych, na podstawie których została wydana decyzja podatkowa, ale ich nie uzasadniła; w skardze jedynie powieliła argumentację przedstawioną w sprawie celnej dotyczącej spornych towarów wskazując na – jej zdaniem - naruszenia przepisów celnych.
W tych okolicznościach nie mając podstaw do oceny zarzutów w postępowaniu podatkowym, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji – obie wydane w sprawie podatku od towarów i usług w imporcie towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym są zgodne z prawem. Sąd w całości podzielił stanowisko organów celnych, tak co do podstaw prawnych wydania zaskarżonych decyzji, jak i w zakresie dokonanych w nich obliczeń podatku od towarów i usług w imporcie.
Skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania przez organ odwoławczy nie dają podstawy do ich uchylenia.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270), orzekł jak w sentencji.