Uzasadnienie
K. G. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 lipca 2023 r., nr BP.502.213.2021.2065. ML6.438521 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że skargę uwzględnił w całości i uchylił zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Postepowanie sądowoadministracyjne zostało umorzone ponieważ organ uwzględnił skargę w trybie autokontroli wydanej poprzednio decyzji.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go.
Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Sąd umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli bada jedynie czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem odrębna skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z 20 marca 1999 r., OPS 16/99, ONSA 2000, Nr 3, poz. 94).
W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis i uchylił zaskarżone postanowienie. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach orzeczono po myśli art. 201 § 1 w z art. 205 § 2 p.p.s.a.
Zasądzone koszty obejmują koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd ustalił je w wysokości 480 zł zgodnie z § 14 us1. pkt 1 lit. c rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.).