Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącego w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Objaśniając jego sytuację uwidocznił, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Należy do niego udział wynoszący 1/6 cześć w domu o powierzchni 110 m2 stanowiącym spadek po ojcu. Do matki należy także dom. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Na dochody wspólnego gospodarstwa domowego składa się 1500 zł emerytury matki. Uzasadniając starania skarżącego podniósł, że skarżący jest bezrobotny, nie ma pieniędzy, choruje i się leczy. Pozostaje na utrzymaniu matki, która by utrzymać siebie i syna musi dobierać pieniądze z oszczędności a sama wydaje na leki 400 zł, na media 800 zł a na wyżywienie siebie i syna 1500 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym przedmiot skargi opatrzono symbolem "6329" (vide: zarządzenie z 6.12.13 r.) opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu pomocy społecznej.
W konsekwencji uznania, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków - wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.