Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z czworgiem dzieci.
Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że nie posiadają nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Deklaruje brak stałych miesięcznych dochodów
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest osobą przewlekle, długotrwale chorą, poszukującą pracy, bezrobotną z orzeczonym stopniem niepełnosprawności. Powiada, że posiada zaległości w opłatach na 20.000 zł. Brakuje mu pieniędzy na ratowanie zdrowia, wykupienie lekarstw, zakup żywności. Wymienia swoje problemy zdrowotne.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów jego wynagrodzenia bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, majątek, dochody. Oświadczenia te są wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony, które nie rysują się szczególnie. Skarżący nie należy do osób "zamożnych" w potocznym tego słowa znaczeniu. Tak bowiem wypada postrzegać osobę z czwórką dzieci, bez majątku, deklarującą brak stałych miesięcznych dochodów, posiadającą spore zadłużenie, borykającą się z problemami zdrowotnymi. Mając to wszystko na uwadze można więc stwierdzić, że skarżący nie jest w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia adwokata z wyboru bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W konsekwencji udzielono więc skarżącemu wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.