Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, córką i dwoma synami.
Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi mieszkanie komunalne o powierzchni 37 m2 składające się z pokoju i kuchni oraz samochód [....] z 1995 r. którym skarżący porusza się do pracy i na konsultacje lekarskie z jednym z synów. Nie posiada zasobów pieniężnych i innych przedmiotów wartościowych.
Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 1300 zł netto (1600 zł brutto).
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest jedynym żywicielem rodziny. Zarabia 1300 zł miesięcznie. Ma na utrzymaniu troje dzieci w wieku 14-12-7 lat. Powiada, że co miesiąc wpłaca do OPS w C. 150 zł co stanowi 50% zasądzonych alimentów (300 zł). Twierdzi, że pracodawca nie wypłacił mu wynagrodzenia za miesiąc listopad. Utrzymuje, że ponieważ nie otrzymał też świadectwa pracy więc nie może nawet zarejestrować się jako osoba bezrobotna.
Wezwany o uzupełnienie braków formalnych złożonego wniosku podał, że prosi o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych.
Składając zaś dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe wyjaśnił, że zona jest bezrobotna i zarejestrowana w urzędzie pracy. Dzieci natomiast są w wieku szkolnym. Wydatki na czynsz to 605,86 zł, za gaz 214,11 zł, za prąd 80,68 zł, za telefon z Internetem 75 zł. Powiada, ze rachunki żona opłaca poprzez Internet i starają się być na bieżąco z tymi opłatami. Z opieki społecznej żona otrzymuje zasiłek celowy w wysokości 320 zł. Do tych pisemnych wyjaśnień dołączył kserokopie zaświadczenia o swoich zarobkach z miesiąca grudnia 2013 r. z którego wynika, że zarobił wówczas 313,79 zł netto, zawiadomienia komorniczego o zajęciu wynagrodzenia za pracę z tytułu egzekucji świadczeń alimentacyjnych, faktury za prąd, faktury za gaz, zawiadomienia o zmianie wysokości opłat czynszowych.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) o ile nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione dodatkowymi wyjaśnieniami a także kopiami okazanych dokumentów źródłowych jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej skarżącego a co za tym idzie i jego aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący należy bowiem do osób biednych w potocznym tego słowa znaczeniu gdyż tak należy postrzegać osobę w zasadzie bez majątku, z niewielkim dochodem, mającą problemy z pracą, obarczoną alimentami, z egzekucją komorniczą, bezrobotną żoną i trojką dzieci w wieku szkolnym. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego tej pięcioosobowej rodziny. Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty sądowe przekracza bowiem aktualnie jego możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej strony w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie ani rodzinie minimum warunków socjalnych.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.