Uzasadnienie
Decyzją z dnia 25 sierpnia 2022 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty B. z dnia 9 czerwca 2022 r. w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów dla działki ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym B. w jednostce ewidencyjnej B. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. decyzję złożył A. J. (dalej; "skarżący") wskazując m. in., że nie może się porozumieć z sąsiadem nie znając jego imienia, ani nazwiska, ani adresu. W piśmie z dnia 27 stycznia 2023 r. skarżący wskazał, że dowiedział się nazwiska i adresu sąsiada z innego źródła, przez co dalsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Skarżący wniósł o nierozpoznawanie sprawy i zwrot opłaty sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie natomiast z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie wiąże sąd.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, nie zmierza bowiem do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego spowodowało konieczność umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozprawy. Skarżący przy wniesieniu skargi uiścił wpis w wysokości 200 zł, a skargę cofnął przed wyznaczonym terminem posiedzenia niejawnego.
Mając na względzie powyższe, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 oraz 232 §1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.