Uzasadnienie
Zarząd Województwa decyzją z dnia 3 października 2013 r. Nr [....] po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy decyzję z dnia [....] 2013 r. nr [....] o dofinansowanie projektu pod nazwą "Rozbudowa Kampusu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej dla potrzeb tworzenia Akademii" w sprawie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich przez Państwową Wyższą Szkoły Zawodową z siedzibą w T. w łącznej wysokości 1 636 980,97 złotych wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych począwszy od dnia przekazania środków na rachunek.
Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez:
- a) błędną wykładnię przepisu art. 7 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 3 ustawy PZP, poprzez nietrafne przyjęcie, że strona skarżąca w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. "Rozbudowa Kampusu Państwowej Wyższej Szkoły zawodowej dla potrzeb tworzenia Akademii" naruszyła wskazane przepisy poprzez zamieszczenie w SIWZ zapisów ograniczających, możliwości spełnienia niektórych warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego przez wskazanego członka konsorcjum – lidera.
- b) błędną wykładnię przepisu art. 7 ust. 1 w związku z art. 22 ust. 1, pkt 4 ustawy PZP poprzez nietrafne przyjęcie, że strona skarżąca w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. "Rozbudowa Kampusu Państwowej Wyższej Szkoły zawodowej dla potrzeb tworzenia Akademii" naruszyła wskazane przepisy poprzez zamieszczenie w SIWZ zapisów mogących utrudnić uczciwą konkurencję oraz nie zapewniające równego traktowania wykonawców tj. żądanie wykazania się dodatnim wskaźnikiem rentowności oraz wskaźnikiem płynności szybkiej minimum 1,0.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 zez zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie należy dokonać szerszej wykładni w/w przepisu. Prejudycjalność postępowania, o którym mowa w tym przepisie dotyczy także przypadku, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występującej w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA (art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187, art. 269 p.p.s.a.). Ten kierunek wykładni celowościowej odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, którego zadaniem jest kontrola zgodności z prawem działań podejmowanych przez organy administracji publicznej. Dlatego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest rozbieżność stanowisk sądów administracyjnych, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub bardzo zbliżonym stanie faktycznym i prawnym.
W związku z tym podstawa zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być oceniana pod względem celowości i ekonomiki procesowej. Powyższe rozważania znajdą w pełni zastosowanie w niniejszej sprawie.
Sformułowane w skardze zarzuty pozostają w ścisłym związku z wątpliwościami, jakie powziął Naczelny Sąd Administracyjny, co zaowocowało przedstawieniem do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następującego zagadnienia prawnego: "Czy ustalenie i nałożenie korekty finansowej, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) wymaga wydania decyzji administracyjnej?" (postanowienie z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt II GSK 1705/13).
W związku z powyższym Sąd uznał, że wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. albowiem orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w składzie siedmiu sędziów będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie także w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu wypowiedzenia się przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie pytania przedstawionego mu w opisanym postanowieniu z dnia 12 czerwca 2014 r.