Uzasadnienie
Decyzjami z dnia [...] 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego:
- a) znak: [...] wymierzył karę pieniężną Spółce A sp. z o.o. w wysokości 24.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry;
- b) znak: [...] wymierzył karę pieniężną Spółce A sp. z o.o. w wysokości 24.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry;
- c) znak: [...] wymierzył karę pieniężną Spółce A sp. z o.o. w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry;
- d) znak: [...] wymierzył karę pieniężną Spółce A sp. z o.o. w wysokości 36.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry;
- e) znak: [...] wymierzył karę pieniężną Spółce A sp. z o.o. w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W uzasadnieniu decyzji podano, że funkcjonariusze Urzędu Celnego na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 z późn. zm.) przeprowadzili kontrolę odpowiednio w lokalach: H ul. K w T, C ul. W w W, Bar "M" ul. I w K, H ul. D w K oraz B ul. A w W. Organ I instancji stwierdził, że w kontrolowanych lokalach stwierdzono urządzenia do gry należące do Spółki A Sp. z o. o. Organ I instancji stwierdził, że spełnione zostały przesłanki do wymierzenia kar wynikające z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, tj. a) ustalenie konkretnego podmiotu urządzającego gry na automatach; b) ustalenie w sposób jednoznaczny charakteru urządzanych gier, tj. gier na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych; c) ustalenie, że gry na automatach urządzane były poza kasynem gry.
Od ww. decyzji wniesiono odwołania i po ich rozpoznaniu Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia 17 września 2015 r.:
- a) znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. znak: [...] wymierzającą karę pieniężną A w wysokości 24.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry;
- b) znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. znak: [...] wymierzającą karę pieniężną A w wysokości 24.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry;
- c) znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. znak: [...] wymierzającą karę pieniężną A w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry;
- d) znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. znak: [...] wymierzającą karę pieniężną A w wysokości 36.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry;
- e) znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. znak: [...] wymierzającą karę pieniężną A w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Organ II instancji uznał za prawidłowe ustalenia stanu faktycznego i zastosowanych przepisów przez organ I instancji.
Z powyższymi decyzjami nie zgodziła się Spółka A sp. z o.o. z siedzibą w K zaskarżając je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w ustawowym terminie. Zakwestionowanym decyzjom zarzucono naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej i art. 7 Konstytucji RP, art. 91 ust. 3 Konstytucji RP, art. 2 ust. 5 w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i 2 oraz art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, art. 2 ust. 6 oraz art. 7 ustawy o grach hazardowych, art. 122, art. 187 § 1, art. 188 w związku z art. 197 i art. 229 Ordynacji podatkowej, art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych, art. 89 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych w związku z art. 8 i art. 1 punkt 11 dyrektywy nr 98/34 WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.).
W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Przed rozprawą skarżąca Spółka złożyła wniosek o cofniecie skarg.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej "P.p.s.a.", strona skarżąca może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
W niniejszej spawie żadna z wyżej wymienionych negatywnych przesłanek uniemożliwiających uznanie cofnięcia skarg Spółki A sp. z o.o. za niedopuszczalne nie zachodzi. Sąd nie stwierdził, by cofnięcie skarg zmierzało do obejścia prawa. Zatem cofnięcie skarg należy uznać za dopuszczalne i skuteczne.
W związku z powyższym biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało postępowanie sądowe w tej sprawie umorzyć.
W zwrocie kwoty uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a