Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreślił rubrykę 6.
Opisując swój majątek wykazał 25 metrowe mieszkanie. Oświadczył, że nie posiada innych nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych.
Swoje dochody określił na 634 zł zasiłku stałego.
Uzasadniając swoje starania oświadczył, że z zasiłku stałego nie może pokryć adwokata. Z dalszych wyjaśnień skarżącego wynika, że na problemy ze zdrowiem i nie jest zdolny do pracy. W rubryce zobowiązania i stałe wydatki wpisał, że stara się opłacać mieszkanie i prąd.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. ustanowienie adwokata o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnej sytuacji skarżącego i jego możliwości płatniczych. Skarżący należy do osób niezamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę samotnie gospodarującą, w zasadzie bez majątku (gdyż wykazane mieszkanie nie należy do skarżącego, który jest najemcą), utrzymującą się zasiłku stałego, który z trudem wystarcza na opłacenie mieszkania i prądu.
Uwzględniając to wszystko udzielono skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.