Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 grudnia 2005 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] orzekającą na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, póz. 960) o zameldowaniu A. J. na pobyt stały w lokalu nr [...] w P. od dnia [...] lipca 2005 r.
W uzasadnieniu decyzji organ meldunkowy wskazał, że postępowanie w sprawie zameldowania A. J. wszczęto na jego wniosek złożony w dniu [...] lipca 2005r. W ramach postępowania administracyjnego ustalono, że A. J. był zameldowany na pobyt czasowy w lokalu nr [...] w P. od dnia [...] lipca 2002 r. do dnia [...] sierpnia 2002 r. oraz od [...] sierpnia 2002 r. do [...] sierpnia 2005 r. W dniu [...] lipca 2005r. została przesłuchana M. J. mieszkająca w przedmiotowym budynku i uważającą się za jego właściciela, która zeznała, że A. J. zamieszkuje w budynku, ale wbrew jej woli. W dniu [...] października 2005r. odbyła się rozprawa administracyjna w trakcie której M. J. i jej mąż zeznali, że od [...] sierpnia 2005r. A. J. nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu, ponieważ został wyrzucony i nie ma prawa wstępu na posesję. W trakcie rozprawy przeprowadzono wizje w lokalną, podczas której ustalono, że A. J. posiada w przedmiotowym budynku swoje rzeczy osobiste, przybory toaletowe, dokumenty.
Zamieszkuje w pokoju z żoną i córką, drugi pokój zajmują teściowie, pomieszczenia te stanowią jakby osobny lokal mieszkalny, do którego wchodzi się z korytarza przez zamykane na klucz drzwi. Pod nieobecność M. J. i jej męża A. J. ma swobodny dostęp do przedmiotowego budynku, w nocy przebywa w pracy. Oceniając zgromadzony materiał dowodowy organ meldunkowy uznał, że na dzień [...] lipca 2005 r. centrum życiowe A. J. znajdowało się zatem w [...] i biorąc pod uwagę, że zameldowanie jest czynnością odzwierciedlającą faktyczne zamieszkiwanie w danym lokalu orzeczono zameldowaniu na pobyt stały.
Odwołanie od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] złożyła M. J. podnosząc, że nie zgadza się z decyzją, gdyż jako właściciel posesji nr [...] w P. powinna mieć prawo decydowania o tym, kto jest zameldowany w jej domu. A. J. nie przebywa od [...] sierpnia 2005 r. w P. pod nr [...] i z tego względu nie ma podstaw do jego zameldowania.
Wojewoda [...] decyzją z dnia 21 grudnia 2005 r. SO [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu meldunkowego jest zasadna i znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Zameldowanie w myśl przepisów ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych stanowi dowód miejsca pobytu osoby i nie jest ono uzależnione od uprawnień do lokalu. Przez fakt zameldowania osoba zameldowana nie nabywa również żadnych uprawnień do lokalu. Przepisy ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych są jedynie przepisami porządkowymi.
Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia 21 grudnia 2005 r. złożyła M. J. Zarzuciła w niej, że działaniem organów prowadzących postępowanie została pozbawiona możliwości decydowania o tym, kto ma być zameldowany w jej domu. Wielokrotnie próbowała pozbyć się A. J. ze swego domu, lecz do tej pory działania te były bezskuteczne. Skarżąca potwierdziła, że [...] sierpnia 2005r. A. J. nie został wpuszczony do domu w P. i od tej daty zamieszkuje w P. przy ul.[...]. Skarżąca podała, że o miejscu zamieszkania A. J. wielokrotnie informowała organ l instancji, lecz organ tego faktu nie przyjmuje do wiadomości tylko twierdzi, że centrum życiowe A. J. jest nadal w jej domu, do którego pod nieobecność właścicieli ma swobodny dostęp. Skarżąca podała, że w trakcie wizji lokalnej w dniu [...] października 2005r. urzędniczki próbowały na siłę wprowadzić A. J. do jej domu, przywożąc A. J. i K. P. swoim prywatnym samochodem.
Nadto skarżąca podniosła, że od samego początku była przeciwna przebywaniu A. J. w jej domu. Wielokrotnie wzywała Policję celem usunięcia go ze swojej własności, lecz bezskutecznie ponieważ A. J. twierdził, że jest tylko w odwiedzinach u swojej konkubiny K. P. po czym okazało się, że jest zameldowany z dniem [...] lipca 2002r. o czym nawet nie została powiadomiona.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 pkt 1 "c" w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z dyspozycją art.134 §1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z ustawowymi kompetencjami -bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem, a także czy przy wydaniu decyzji nie zostały naruszone przepisy postępowania, jeżeli naruszenie to mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego punktu widzenia uznano, iż są podstawy do uwzględnienia skargi. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania tj.art.7, art.77 kpa, czyli nie został w sposób wyczerpujący zebrany i rozpatrzony cały materiał dowodowy w sprawie, a w konsekwencji nie został wyjaśniony i ustalony stan faktyczny w sprawie. Tym czasem stan faktyczny jest przedmiotem sporu, a równocześnie prawidłowe ustalenia stanu faktycznego są podstawą merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.
Ustalenia dotyczące stanu faktycznego sprawy tj. miejsca i charakteru pobytu A. J. są tym bardziej istotne, iż jak wynika z akt sprawy stan faktyczny od daty wszczęcia postępowania administracyjnego tj. [...]lipca 2005r. do daty wydania decyzji przez organ l instancji tj. [...] listopada 2005r. uległ zmianie. Organ l instancji wydając decyzję w dniu [...] listopada 2005r. orzekł o zameldowaniu na pobyt stały A. J. w budynku nr [...] w P. od dnia [...] lipca 2005r., a nie od daty wydania decyzji. Można zatem domniemywać, że organ l instancji wydając decyzję ustalał i brał pod uwagę stan faktyczny na dzień [...] lipca 2005r.,a zatem na tę datę ustalał miejsce i charakter pobytu A. J. Jednak wydając decyzję o zameldowaniu na pobyt stały organ administracyjny nie może nie brać pod uwagę jak kształtuje się stan faktyczny istniejący w dacie wydawania decyzji. Zasadnicza zmiana stanu faktycznego może bowiem spowodować konieczność ponownej oceny czy spełnione są ustawowe przesłanki pozwalające na wydanie decyzji o zameldowaniu na pobyt stały.
Zameldowanie ma charakter ewidencyjny ma wskazywać jakie jest faktyczne miejsce pobytu danej osoby, tym samym wydając decyzję o zameldowaniu danej -osoby na pobyt stały nie można prowadzić do takiej sytuacji, iż już w dacie wydania decyzji, decyzja będzie niezgodna z istniejącym stanem faktycznym.
W takiej sytuacji tym bardziej istotne są precyzyjne ustalenia dotyczące stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie związane z miejscem i charakterem pobytu A. J., a także uwzględnieniem czasu /okresu/ na które te ustalenia są czynione. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za uzasadnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
Nadto Sąd pragnie zwrócić uwagę na treść przepisu art.9 b ust.2 pkt 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, przepis ten wskazuje jak określa się adres pod którym następuje zameldowanie na pobyt stały lub czasowy. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli zameldowanie następuje w gminie, która nie uzyskała statusu miasta oznaczenie adresu następuje przez podanie: nazwy miejscowości, numeru domu i lokalu, nazwy gminy, nazwy województwa, kodu pocztowego oraz nazwy ulic, jeżeli w miejscowości występuje podział na ulice. W przedmiotowej sprawie oznaczenie adresu nie spełniało powyższych wymagań.
Natomiast Sąd podziela wyrażony w zaskarżonej decyzji pogląd, iż w świetle aktualnego brzmienia przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r.o ewidencji ludności i dowodach osobistych zameldowanie stanowi potwierdzenie miejsca faktycznego pobytu i nie jest uzależnione od posiadania uprawnień do lokalu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit "a". lit."c", w związku z art.134, art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, póz. 1270 / uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzajacą ją decyzję organu l instancji.
O kosztach orzeczono zgodnie z art.200 ustawy powołanej wyżej.