Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącej z lokalu przy ul. [...]. Decyzja została doręczona skarżącej w dniu [...], natomiast skarga została złożona w dniu 14.12.2006 r.
Pismem z dnia 14.11.2006r. zastępca dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i Migracji Urzędu Wojewódzkiego poinformował skarżącą, że postępowanie odwoławcze przedmiocie wymeldowania jej z wskazanego wyżej lokalu zostało zakończone decyzją Wojewody, przesłaną jej na adres [...].
Postanowieniem z dnia 8 marca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę D. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania, gdyż skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.
W związku z powyższym skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie uchybionego terminu wyjaśniając, że w jej przekonaniu skargę wniosła w przepisanym terminie. Skarżąca podniosła, że otrzymała dwa pisma, jedno z daty [...], a drugie z [...] i jej skarga dotyczyła decyzji z [...].
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone skarżącej w dniu 21.09.2007 r.
Pismem z dnia 24.09.2007 r skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu i wniosek ten został rozpatrzony postanowieniem tut. Sądu z dnia 26.10.2007 r umarzającym postępowanie w sprawie kosztów sądowych i ustanawiającym adwokata z urzędu.
W dniu 14.12.2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło zażalenie adwokata skarżącej od postanowienia tut. Sądu z dnia 30.08.2007 r odmawiającego przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od postanowienia tut. Sądu z dnia 30.08.2007 r o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, pełnomocnik skarżącej podniósł, że w rozpatrywanej sprawie zachodzą szczególne przesłanki do przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym w trybie art. 86 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zaskarżone orzeczenie doręczono skarżącej w dniu 21.09.2007 roku, tak że termin do złożenia zażalenia upływał w dniu 28.09.2007 roku. Skarżąca w dniu 24.09.2007 r złożyła wniosek o wyznaczenie jej adwokata z urzędu, podając że ze względu na swoją krytyczną sytuację materialno - finansową nie ma środków na zapłatę wynagrodzenia adwokatowi z wyboru. Pełnomocnik podkreślił, że był to już drugi wniosek skarżącej w tym zakresie, jako że postanowieniem z dnia 28.02.2007 r. został oddalony pierwszy jej wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, a z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że skarżąca jest osobą bezradną życiowo, która nie jest w stanie zrozumieć treści kierowanych do niej pism urzędowych i sądowych, w tym zawartych tam pouczeń, oraz samodzielnie prowadzić swojej sprawy przed Sądem. W swojej bezradności złożyła ona po raz kolejny wniosek o wyznaczenie adwokata z urzędu w przekonaniu, że jego złożenie przerywa (przedłuża) termin do złożenia zażalenia, zwłaszcza że pouczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11.09.2007 r. w punkcie 6 nie wyjaśnia tej kwestii.
Ten kolejny wniosek w tym zakresie został przez Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniony postanowieniem z dnia 26.10.2007 roku, a więc już po upływie terminu do złożenia zażalenia, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu. Wyznaczenie przez Okręgową Radę Adwokacką adwokata z urzędu nastąpiło w dniu [...] 11. 2007 roku i zgodnie z art. 244 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarządzenie ORA nie zastępowało pełnomocnictwa. Do podjęcia jakiejkolwiek czynności w sprawie (sporządzenia i podpisania zażalenia oraz złożenia wniosku o przywrócenie terminu, jako że termin do złożenia zażalenia w dniu wydania postanowienia WSA już upłynął, przejrzenia akt) niezbędne było uzyskanie pełnomocnictwa procesowego na piśmie. Z przyczyn niezależnych od pełnomocnika, pełnomocnictwo do udziału w sprawie doręczono mu dopiero w dniu 05.12.2007 roku, tak że dopiero z tą datą możliwe było dokonanie czynności procesowej poprzez sporządzenie i złożenie zażalenia, a więc ustala przyczyna uchybienia terminu.
Pełnomocnik podkreślić, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, wymagającą czasowej pomocy innych osób, ma stwierdzony umiarkowany stopień niepełnosprawności do dnia [...] 2010 r., a ponadto w okresie od 07.11.2007 r. do co najmniej 20.12. 2007 r. przebywa ona na zwolnieniu chorobowym. Z powodu złego samopoczucia spowodowanego chorobą dostarczyć pełnomocnictwo procesowe mogła dopiero w dniu 05.12.2007 r. Z tych względów, zdaniem pełnomocnika, skarżąca nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy i wniósł o przywrócenie terminu. Terminu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu należało liczyć od dnia 05.12.2007 roku. Przeszkoda do sporządzenia i podpisania zażalenia i złożenia wniosku o przywrócenie terminu ustała dopiero w tej dacie, a w takiej sytuacji spełnione są przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art.86 ustawy z dnia 30.08.2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art.87 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W rozpatrywanej sprawie okoliczności podniesione we wniosku pełnomocnika skarżącej wskazują na spełnienie przesłanek określonych w art.86 w/w ustawy.
Skarżąca jest osoba niepełnosprawną, a z całości przeprowadzonego do tej pory postępowania wynika, iż ma duże trudności w zrozumieniu kierowanych do niej pism, a tym samym i pouczeń. Z faktu tego wyniknęło niedotrzymanie przez skarżącą terminu do złożenia zażalenia. Dopiero w chwili obecnej na tym etapie postępowania skarżąca korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika.
W ocenie Sądu skarżąca uprawdopodobniła swój brak winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia. Sąd podzielił argumentację powołaną przez pełnomocnika skarżącej, iż samodzielne prowadzenie sprawy całkowicie skarżącą przerosło i dopiero pomoc profesjonalnego pełnomocnika pozwoli na właściwe zabezpieczenie interesu skarżącej.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie przytoczonych przepisów postanowił jak w sentencji.